domestic goddess

Gijs had heel duidelijke culinaire wensen voor vandaag. Pizza moest het zijn, pizza met worst. Zelf uitgekozen dus, die salami-pizza, en ook zelf het toetje geselecteerd. Hij wees een klein bakje chocoladevla aan in het schap, maar toen ik hem aanduidde dat er ook literpakken van bestonden, begon hij helemaal te glimmen.

Chocola ('Toogola') is Het op het moment. Zal wel iets genetisch aan zitten. Toen ik vroeg wat voor taart het moest worden, aarzelde hij ook geen moment dus hebben we samen de Nigella Lawson store cupboard chocolate cake gemaakt vanmiddag. De makkelijkste cake ooit:

Half pakje boter smelten, 100 gram pure chocolade in stukken erdoor roeren en het vuur uitdoen. In een kom 2 grote eieren losroeren met een snufje zout, 150 gram witte basterd erdoor en een potje sinaasappelmarmelade. Door het chocomengsel roeren en 150 gram zelfrijzend bakmeel erdoor zeven en goed mengen. In ingevette springvorm van 22 cm, 50 minuten op 180 graden in de oven. Klaar. Eitje. Gijs heeft twee stukken op, Elise en ik elk een, en Mark zit nu volgens mij de rest op te eten beneden.

hoed

De verjaardagskroon was een hit, want door dit stukje mama-fröbel kon iedereen zien dat Gijs jarig was. Hij werd dus, tot zijn eigen tevredenheid, de hele dag gefeliciteerd en soms zelfs toegezongen. Het begon al op Elises school met de BSO leidster en Elises meester, het ging verder met de meneer bij de garage, die hem meteen koekjes aanbood en van wie hij op de werkvloer mocht gaan kijken. Daarna kreeg hij een banaan van de groentenman in de Albert Heijn en tussendoor vroeg iedereen ''zo, jij bent zeker jarig?' en 'word je al drie?!'. Kortom: Gijs was in zijn nopjes.

uitpakken

Kado's uitpakken is natuurlijk een prachtig privilege. Elise hield zich wonderwel, was niet jaloers en wel zeer geduldig. Eerst waren er kaarten, en tekeningen van de buurkinderen. Toen een pakje van Granny:














Een boek! Gijs ging onmiddellijk lezen.













Vervolgens een groot pak dat Elise zelf had uitgekozen in de speelgoedwinkel. Er zat een mooi viaduct voor Gijs' Duplotrein in, dat al uitgebreid getest is. En tenslotte het niet-ingepakte want véél te grote kado van ons: een zebra zitzak.

groot!

Drie jaar.

Gijs moest er zelf van zuchten - een hele leeftijd. Hoewel hij nietsvermoedend wakker werd (gisteren dacht hij dat het nog drie náchtjes duurde), was hem al snel duidelijk dat het echte feest vandaag was. Allereerst mochten de nieuwe, uit Canada meegenomen kleren aan en gingen we naar 'temeje' waar de slingers bewonderd konden worden. Het begin van een lange feestelijke dag, waarvan het feestvarken nu ligt uit te rusten in zijn nieuwe bed.

eindquote

Beginnen is moeilijk, maar eindigen ook. Ik heb eindelijk het juiste eindclipje gevonden voor mijn huidige project. Hè. Nu kan ik even achteroverleunen. Renderen maar!

thema's

Die Andrew Lloydd Webber had het wel voor elkaar. De thema's van Cats blijven maar hangen. Ze komen meer en meer terug, worden steeds sterker.

siblings

geen bebicijn maar toffie

Mark vroeg Gijs op afstand -hij stond in de tuin met zijn fiets- om een koffie.
Gijs begreep de gebaren niet.
Hij dacht dat papa, net als vanmiddag, een beetje 'bebicijn' moest, tegen de hoofdpijn.
Toen hij eenmaal binnen was, moest hij nog even diep denken bij de gebaren, tot hij concludeerde dat het 'niet een bebicijn maar TOFFIE!' moest worden.

En nu staat hij, zingend als de Swedish Chef, koffie te zetten.
'Naaaaoh-die-daaaoh-die-daaaoh'

real stuff

Vandaag de proef op de som genomen. Albert verkoopt géén echte parmiggiano maar wel grana padano. Ik heb eerlijk gezegd altijd mijn neus opgehaald voor deze nepperd. Hoe zou een 19,70/kg variant even goed kunnen zijn als een van 67,90/kg?

Terecht, zo bleek.
De Grana is een slap aftreksel. Scherp. Redelijk geschikt voor een laagje in de oven. Maar voor het echte werk, de flakes over groene asperges of pasta, tja, daarvoor moet ik dus echt naar de winkel.

lekker

Vandaag heb ik 'm gemaakt, die rucolapesto. Het was een makkie: geroosterde pijnboompitjes, veel rucola, geraspte parmezaan, grote teen knof en een paar gedroogde tomaatjes. Even in de staafmixmaalmolen. Heerlijk. Eerst maar eens een dikke laag gesmeerd in de halve paprika's en daarna een mengsel van gebakken gehakt, kleine stukjes ncrv-tomaat en rozijnen erop. En, voor het onculinaire volk, frietjes erbij.

echte liefde

'Hou jij van bruin mama?'
Op mijn bevestigend antwoord wordt druk verder gekleurd. Dan krijg ik een klein papiertje in handen gedrukt. Er staat een hartje op, rode lijnen, bruin ingekleurd en met een keurig getekende rode highlight op de rechter bovenhelft.
'Die mag jij ophangen op jouw werk.'

zondagochtendschade

Soms ga je al na een paar dagen twijfelen aan je besluit. Sinds Gijs' bed open is, en hij er zelf uit kan (ter voorbereiding op zijn grotejongensbed dat morgen arriveert), wordt er op weekendochtenden beneden gespeeld. En dat gaat gepaard met kleine en grote hobbeltjes. Waren we gisteren allemaal om 6.30 eruit omdat Gijs een percussiedemo gaf met plastic gereedschap op het keukentje, vanochtend ging ik eens poolshoogte nemen wat het gebrul beneden betekende. Dat bleek protest van Gijs te zijn omdat Elise op zijn treinrails stond. Intussen kauwde hij op een appel waar slechts 1% vanaf gegeten was. De afgeknaagde hapjes lagen verspreid in een omtrek van anderhalve meter om hem heen. Daar zat namelijk schil aan. Terwijl ik Gijs sommeerde om de hapjes op te ruimen, kwam Elise aanzetten met een blauw ding. 'Mag je hierin knippen mama?'. Zo'n vraag waar ze zelf het antwoord al op wist eigenlijk. Het was een hard opgedroogd vaatdoekje dat ze van de stapel schone was had geplukt en dat nu voorzien was van een fraaie franje aan de onderzijde. Ik heb haar gecomplimenteerd met de versiering en op het hart gedrukt vooral niet meer in dingen te knippen zonder vragen.

...Koffie?

beursganger

Gisteren naar de IBC geweest.
Zoals alle jaren (dit was de 5e keer dat ik er was geloof ik) was het weer een belachelijk groot feestje van de broadcastindustrie en álles wat zich daaraan verwant voelt. 12 RAI hallen. Zelfs toen E. en ik alles oversloegen wat over satellieten, decoders en glasvezel ging, bleef er nog ruim voldoende te zien. De volle openingsperiode hebben we gekeken en gevoeld en gepraat over cranes, lenzen, camera's en steadicams. En nu Weten we Het. Welke Het Moet Worden. Net als bij mijn keuze tussen Canon en Nikon voor een fotocamera werd het meteen duidelijk toen we de echte apparaten in handen kregen. Ergens in de komende maanden gaat-ie er dus komen, die Sony.

sintcatalogus

En ehm, wélke datum was het ook weer precies?

Juist ja, ergens vroeg in september.
Vandaag plofte er een joekel van een sinterklaas-speelgoed-gids op de mat.
Met graagte ontvangen door Elise natuurlijk. Ze sloeg 'm open op een van de bladzijden met rozemeidenglittermakeupmeuk. Maakte een luchtig gebaar dat 'de hele bladzij' moest aanduiden en zei casually 'Dít.... vraag ik aan Sinterklaas.'

De damage control bestond nu nog hoofdzakelijk uit uitleggen dat je alles kunt vragen wat je wil aan Sinterklaas maar dat dat GEEN garantie is dat het gevraagde ook gebracht wordt...

te weinig minuten

Ik heb hard m'n best gedaan vandaag en de hele dag zitten monteren.Zo'n dag waarop je je om half drie eens realiseert dat je eigenlijk nog niet geluncht had. Toch stond de teller aan het eind van de dag slechts op 3 minuut 15 ofzo. Het was dan ook een moeilijk deel: de finish. Hoe breng je dat nou over. Lastig; ik ben er nog niet uit. En klaar is het dus ook nog niet.

pakjesdag

't Was pakjesbezorgdag vandaag.

Eerst arriveerde er een minuscuul pakje. Een nieuw pennetje voor mijn electronische tablet voor de computer. Be-la-chelijk duur, maar gisterenmiddag besteld en nu al per UPS gearriveerd, dus dan weet je weer waar je 11 euro voor betaalt.

Toen de opticien gebeld had dat mijn bril klaar lag (nog niet opgehaald, want geen trek om door de regen op de fiets de stad in te gaan) ging wéér de bel. Dit keer was het een verschrikkelijk GROOT pakje. Een enorme zak met daarin een van Gijs' kado's voor volgende week: een zitzak in zebra design. Waar laat je zo'n ding???

Gijs-toetsenbord

Het lijkt wel of mijn toetsenbord sympathiseert met Gijs. De K is een beetje lurp. Hij blijft geregeld hangen en soms moet ik 'm extra hard indrukken. Vooral erg onhandig aangezien er een k in mijn password zit. Zeker een maanzaadje onder geraakt ofzo.

lijstje maken

Soms moet je even een lijstje maken van dingen die je van plan was te gaan eten. Anders vergeet je de helft weer. De tonijn met sesamolie en ketjap mag eraf, die hebben we vandaag gehad. Met noodles, reepjes wortel en courgette, citroenrasp, rode puntpaprikaringetjes en heel veel heerlijke sesamzaadjes. Maar ik dacht vanmiddag ineens weer aan kaasfondue, aan rucolapesto, aan rode linzen met kip en courgette, aan stoofvlees in rode wijn met knolselderijpuree ('t wordt al bijna herfst) en aan creme brûlée...

moet niet druppels

Gijs is boos.
Hij was net zo ijverig aan het fietsen, rondje na rondje na rondje om het grasveld. En nu stortregent het. Bakkenvol uit de lucht. En Gijs roept 'Nee regen! Moet niet! Druppels MOETEN niet vallen! Nee!'

Maar het helpt niks.
Dus nu zit Gijs binnen, en eet een krentenbol.

terug

Ik zag een verwijzing naar een boek dat me wel interessant leek (A Primer of Visual Literacy) en zocht het op in Amazon. Natuurlijk scroll ik altijd naar beneden want ik wil graag weten wat mensen nog meer lezen. En daar vond ik... Gombrich... Barthes... en Pevsner!? Net of je ineens weer helemaal terug in het verleden bent. Goed om te weten dat hier mijn werelden van video en kunstgeschiedenis elkaar dus gaan raken.