woensdag 15 oktober 2008

noodgeval

Gijs is druk bezig in de hal. Ik hoor wat gefrustreerde geluiden, dus ik vraag of het allemaal lukt. 'Wat doe je eigenlijk Gijs?'
'Ik doe een komkommer in mijn zak!'
Euhhhh....?
Gijs... die iedere groente wantrouwt... probeert een volledige komkommer... in zijn zak te doen?

Dan komt hij de kamer binnenstappen, met in zijn hand zijn gele bodywarmer. In de zak zit een groen houten blokje in cylindervorm. De rits van zijn zak wil maar niet dicht.
'Want kijk mama, dan heb ik in mijn brandweerjas wat te eten, als er een noodgeval is, en als ik dan honger heb.'

Ah juist. Groente: alleen in een noodgeval.

partyqueen en keukenprinses

Het feest was een succes. De dames hebben genoten, Gijs ook. Nadat ze om 18.30 waren opgehaald door hun ouders, waren wij gevloerd.

De dames met zelfversierd schort, hard kneden en meppen voor het beste deeg, Gijs slooft zich flink uit:







wie schrijft die... schrijft

Gijs heeft de kunst afgekeken. Dachten wij dat hij nooit dezelfde fascinatie voor letters zou ontwikkelen als zijn zus, die op haar 2e verjaardag het alfabet kon opdreunen, omdat hij nou eenmaal meer geboeid is door apparatuur en mechaniekjes, heeft-ie het toch maar mooi geflikt. De letters beginnen al door te sijpelen, maar vooral de interesse in het schrijven is groot. Vandaag ging hij er eens goed voor zitten aan tafel, pakte een blaadje en een potlood en schreef zonder enige hulp in sierlijke en leesbare kapitalen E L I S E.

Ergens erboven stond ook nog een verzameling karakters die met een beetje goede wil het woord G I J S zouden kunnen vormen.

maandag 13 oktober 2008

marathon

donderdag 9 oktober 2008

T for dt

Om de Metro zit weer het bekende advertentieomslag gevouwen. Ditmaal van T for Telecom. Ik wil m al bijna ongezien omslaan, als me ineens de ongelofelijk domme taalfout opvalt. 'Je bevind je hier'. Súkkels. Kent er niemand de dt-regels op het reclamebureau of de communicatie-afdeling van TfT? Dit staat echt té dom, en dat in een oplage waar je U tegen zegt.

dinsdag 7 oktober 2008

carrièremove

Vanmiddag kwam ik terug met Gijs van een allerlaatste consternatieburobezoek toen ik vagelijk registreerde dat er een raar luchtje hing aan de voorzijde. Toen ik even later Elise bij de buren opplukte, dacht ik op de heenweg nog steeds 'raar luchtje' en op de terugweg ging het alarmbelletje: gas! De buuf&buum waren beide niet zeker van wat ze roken, de tuinman had net de bestrating van de parkeerplaats weggehaald en die tegels straalden iets ontegenzeggelijk mufs uit, maar dat was toch wat anders dan wat ik rook. Ik Rook Gas. En na overleg met Mark, die benadrukte dat ik het al twee keer eerder in dit soort twijfelgevallen bij het rechte eind had, belde ik toch maar het gas-stress-nummer 0800-9009. Een vriendelijke meneer van de NRE stond me te woord.

'De glasvezelkabelaars hebben vandaag kabel van de straat naar ons huis geleid en nu ruik ik gas op de oprit.'
Hoorbare zucht aan de andere zijde. 'Ah. (noemt postcode) Ja. OnsNet hè?'

Nog geen drie kwartier later stond er een meneer met meetapparatuur op de oprit. Het oranje kastje met een metalen slangetje eraan bleef kalm van '0,0' tikken als hij hem in de lucht hield. De man prikte wat in de grond en stak het uiteinde van het apparaatje in de grond. Het gepiep werd heviger. Binnen enkele seconden verklaarde het schermpje '100'. '250'. '860'.
'Ja, hoogstwaarschijnlijk een lek mevrouw. Gisteren zijn we tot middernacht bezig geweest om al de problemen op te lossen elders in de wijk.' Dat belooft veel goeds.

Inmiddels 4 uur later staat er hier in het pikkedonker een graafmachine en zijn drie mannen al uren bezig het probleem op te lossen, bijgestaan door forse bouwlampen en koppen Nespresso (hoeveel meer bijdrage kunnen wij als leek leveren?). Het ruikt nog steeds distinctively naar gas, maar ze gaan het fiksen, zoveel is zeker. De buurman is blij, want het gaslek is bijtijds gespot. Gijs is blij, want die kon vanuit zijn bed alles nauwkeurig volgen. En ik ben blij, want als het echt helemaal niks wordt met de videobusiness, kan ik mijn diensten altijd nog aan NRE aanbieden. Ga ik als sniffer person op pad. Dit was de derde keer dat ik een gaslek dacht te spotten, drie keer raak.

vrijdag 3 oktober 2008

recente productie

dingdong

'Prrrrrrt'
'Ding'
'ZZZZZZZZZZZ'
'...'
'pliemppp'
'bingggboingggbingggboingggg, bingboingggggboinggggboingggg' (x2)
'tringgggggggggggg'
'Bloeinkkkkk'
'plingplang'
'eeeeeehhhhhhhhhhhhhrrrrrrrk'

...en ja, er was er zelfs een bij die (waarschijnlijk het hele jaar door) een electronische-piepjes-versie van Stille Nacht de betreffende huiskamer in zong.

Oh, the different types of doorbells you meet!

Voor het eerst in 20 jaar weer eens als collectant door de wijk gegaan, het is bijna dierendag per slot van rekening, en het was weer een aaneenschakeling van verrassingen. Als je nou schrijver bent, of filmmaker ofzo, en je bent even inspiratieloos, dan is een avondje langs de deuren goed voor een prachtige dosis Fellini-achtige inspiratie. Los van de deurbellen zijn er de tuinen. Klinkertjes, borders, boompjes. Gras, onkruid, heesters. Bijgeknipte haagjes of lege steenvlaktes. Dan komen de tuin-en-voordeurornamenten. Die zijn opvallend vaak huizenblok-gerelateerd. Of er misschien kwantumkorting was bij Coppelmans' tuincentrum, zoveel bordjes met 'welcome' en een chrysant eronder. Zoveel plastiekjes van gravende schoothondjes, zoveel borstel-egels en zoveel deurmatten in halfronde vorm met krullen.

En dan de eigenaren van al dat moois. Sommigen zijn niet thuis, sommigen doen simpelweg niet open. Soms gaat (kennelijk) de bel uit na achten. Sommigen verklaren direct 'da'doek nie-aan-mee' - fine with me natuurlijk. Evenzovelen zijn vriendelijk, droppen een euro in de box en gaan weer verder met hun bezigheden. Af en toe iets bijzonders, zoals de man met de pasgeboren baby in een fleecedeken. De puber die een hele brillenkoker vol muntjes kwam storten. De eigenaar van een kolossale Rhodesian ridgeback en een schootkeffertje dat waarschijnlijk nog wel in het oor van de Rhodesian had gepast. De man die even op zich liet wachten, maar vervolgens instantaan een briefje van 20 trok. De dame die op blote voeten door de regen achter haar ontsnapte dikke rode theemuts-kater aanrende.

Het was kortom weer een interessant uurtje.

slacker standstill

De nieuwe film van Michael Moore, Slacker Uprising, is gratis te downloaden via de site. Ik heb de datum al een paar weken geleden in mijn agenda gezet. Ik ga wel voor documentaire en de nieuwe productie van MM wil ik natuurlijk ook zien. De deceptie was des te groter, toen pas op de slacker-website te lezen viel, dat dit alleen gold voor 'Residents of the US/Canada'. Pardon? Hoezó? Dan heb je een filmmaker die gezien wil worden - en dan wil-ie alleen in dat beperkte gebiedje gezien worden? Ja - reuze waarschijnlijk not.

woensdag 1 oktober 2008

knak

Twee straten verder staan vier kastanjebomen. Eén ervan zag er vorige jaren al niet zo welvarend uit, dit jaar had hij geen blad meer. Vanochtend toen we naar school fietsten, was er nog weinig bijzonders te zien. Vanmiddag was-ie afgebroken, de complete bovenkant van de boom eraf. Geknapt als een luciferhoutje. De volledige kruin lag ernaast. Iets te harde windvlaag. Treurig gezicht - en het is te hopen dat er niemand onder liep.

dinsdag 30 september 2008

keukenprinses

Elise heeft een keukenprinsessenpartijtje besteld. Zondag, toen het mooi weer was, vast een foto gemaakt met haar Verjaardagskleren uit Engeland. Én de deegroller van mijn opa zaliger. Vandaag hebben we voor haar 5 uitverkoren vriendinnen een uitnodiging gefabriceerd.

zaterdag 27 september 2008

actieve donorregistratie

Ik teken zelden internetpetities maar in het geval van donorregistratie begrijp ik werkelijk niet waarom dat systeem nog steeds niet omgekeerd is. Natuurlijk moet je kunnen kiezen om het niet te doen als je daar je redenen voor hebt, alhoewel ik me afgezien van religieuze overtuiging maar weinig redenen kan voorstellen, maar dat de default in dit land 'nee' is, begrijp ik echt niet. Waarom???

vrijdag 26 september 2008

tussen zomer en herfst





donderdag 25 september 2008

Vierdaagse

wat een weer...

Ik keek net even op nu.nl. Dat het zó heet was, had ik nog niet door...

woensdag 24 september 2008

ruisje

Het aantal wezens in dit huis met een hartruisje overschreed vandaag de 50%. Dat Elise en Gijs beide ruisen, wisten we al. Of Mark en ik ruisen, is onbekend - ik waarschijnlijk niet, dan had de internist het wel gemeld in het verleden. Maar nu ruist Toby ook een partijtje mee. Zijn hoge leeftijd kan een rol spelen, of zijn seniore gestel camoufleert op deze manier een nierprobleem of -ook bij katten- hoge bloeddruk. Of dat opgelost kan en/of moet worden, is nog niet duidelijk. Voor het overige was hij nog in tiptop conditie, voor iemand van minstens 13.

nieuwe fase

Gijs' queeste om elk interessant object in de Intertoys gids van een lettertje te voorzien is een nieuwe fase ingegaan. Nu zet hij bij de Grote Technisch Lego objecten twee lettertjes. Een krul die een G voorstelt... én een duidelijk leesbare P. Want die zijn 'voor Gijs en papa'.

ervaring

Elise leest de Donald Duck. Hardop. Dat gaat beter natuurlijk. Heel knap vind ik haar vertolking van de stripachtige '?' wolkjes boven de hoofden van de neefjes op bladzijde 3. Ze zegt plichtsgetrouw tweemaal 'huh!?'

De ervaring van een stripleesster is nu al te zien.

hoe wéét-ie dat?

Soms zeggen ze van die dingen, dat je denkt 'hoe kómt-ie daar bij?'
Gijs is bezig met zijn missie om alle gewenste speelgoedartikelen aan te kruisen in de dikke Sintgids. Hij is aanbeland bij de Playmobil en ziet een sfinx, uit de nieuwe Egypte-serie van PM. "Mama," zegt hij, "...dit is toch voor als ze dood zijn?"
Hm, goed ingeschat.
"En..." gaat hij verder, "die kan niet meer bewegen. Behálve als ze op de film zijn, dan gaat-ie ineens bewegen!"

Pardon? Wie heeft mijn vierjarige The Mummy laten zien??

dinsdag 23 september 2008

aan/uit

Het haalde zelfs het nationale nieuws: op de ring Eindhoven adviseert Rijkswaterstaat aan automobilisten om hun GPS device uit te zetten. De werkzaamheden zijn zo uitvoerig en de op- en afritten wisselen zo frequent van positie dat geen routemiep daar tegen opgewassen is. Nu staan er dus uiterst lelijke gele borden in de berm met grote letters: GPS AAN of GPS UIT. Het valt niet mee, rondweg zijn.