kostelijk

Waarom kom ik pas zo laat langs deze briljante actie?

brokjes

Om vijf over acht, precies tussen ontbijt en tandenpoetsen, als ik nog even een kop koffie drink, komt Gijs langsgeschuifeld en haalt iets uit de keukenla.

'Wat doe je, Gijs?'
'Ik heb een schaar nodig! Poes lust geen pizza. Hij wil brokjes.'

Pas nu zie ik zijn tekening op tafel liggen: onregelmatige bruin gekleurde rondjes op een wit vel, die hij wilde gaan uitknippen. De papieren pizza met viltstiftkaas ligt inderdaad onaangeroerd onder de tafel.

op herhaling

Hoe frisser het wordt, hoe vaker ik terugdenk aan vandaag-een-jaar-geleden en filmen in Oslo bij min 10. Omdat de kersttijd aanbreekt en de tv ook opleeft van herhalingen, nog maar een keer de frisse winterimpressies van Noorwegen:

sproetje

Het is maar goed dat ik vaak over de Th.Fliednerstraat rijd. Zo heb ik alvast het grote bord gezien dat het volgende aankondigde:
'vanaf 1 september 2008 is de spoedeisende hulp gesloten.'

Zo.

Daar moest ik even van bijkomen: geen SEH meer op kruipafstand. Ons huis daalt een heel klein beetje in waarde, alhoewel, het niet meer frequent langsgieren van ambu's is misschien wel weer een pré.

Hard lachen moest ik om het regeltje eronder.
'u kunt terecht in de vestiging Maximá Veldhoven'

Whoehahahaha. Last van marktwerking zeker? Wie gaat er nou in een spoedgeval naar Veldhoven karren, terwijl het Catharinaziekenhuis 5 straten verder is? De enige keer in onze Eindhoventijd dat we de SEH daadwerkelijk nodig hadden, kwamen we toch al uit in het Catharina: het Maxima was niet toegerust voor babietjes van maar een paar dagen oud.

Vanzelfsprekend gaan ook huisartsenpost en dienstapotheek verkassen, allemaal onder het motto 'nóg betere gecentraliseerde zorg bladiebla'. Da's weer een typisch geval van jammer.

leesleesleezzzzz z z z z

Vanuit de kamer naast mij komen driftige leesgeluiden. Elise ligt in bed en leest De kat in de gordijnen, en geniet net zo van de korte verhalen als ik op haar leeftijd. Gelukkig hadden we toen nog geen AVI-ik-leg-je-leeslol-aan-banden. Het bestond net maar ik kan me niet herinneren dat ik me ooit heb gestoord aan een AVI-aanduiding op een boek. Elise wel, die dacht oprecht dat ze alles hoger dan AVI-4 nog niet 'mag' lezen, en het heeft lang geduurd voordat we dat idee weer hadden weggemasseerd. Een kind dat zonder enig haperen 'wij zoeken parttime (uitgesproken als 'part tieme') medewerkers, interesse: kijk op www.ah.nl (uitgesproken als 'ah! punt en-el OH nee, AAA HAAA punt en el want dat is Albert Heijn!')' leest, mag van mij AVI-alles uit de kast trekken. Dat is nu langzaam doorgedrongen. Ze leest nu voor haar plezier. Na enkele bladzijden Dolf Verroen hoor ik langzaam het lichtje uitgaan. Opeens is het stil. Morgen weer verder.

primeur

We kwamen even langs bij de generale van Helikon, waar het net pauze was. De pianiste had net de vleugel geopend om even in te spelen. 'Ik kan Sinterklaas-Kapoentje spelen!' zei Elise. Dat mocht, en ook nog 'Deze vuist op deze vuist' erachteraan - waarbij Gijs in een perfecte samenwerking het pedaal bediende. Alweer een primeur: de eerste keer concertvleugel.

authentiek

Vandaag kwam er een poststuk binnen, keurig aan ons geadresseerd en gedateerd 4/12/2008, en gefrankeerd... met 3 zegels nog in guldencentenwaarde. Uit 1995 was er een. Heel bijzonder. Iemand die zijn voorraad opmaakte, of nog ergens een laatje in het huis van z'n oma had ontdekt.

Unilevertje pesten

Ergens op de productontwikkelafdeling van Albert Heijn zit iemand erg te genieten van het prikken van multinationals. Na de rechtszaak over de potten pindakaas en het eindeloze gemier over bakjes margarine die wel-niet-wel-niet teveel leken op hun A-merk tegenhanger, zag ik nu de nieuwe chipslijn. Waar eerst Unilever het bokje was, is nu Pepsico aan de beurt. De zakken lijken namelijk sprekend op de luxe-lijnen van Lays. Zo erg zelfs, dat ik elke keer weer naar de voorraadkast moet lopen om te weten: 'oh ja: Sensations=Lays, Temptations=AH'. Whoehahaha, ik vind het briljant. Nog afgezien van of klanten nou daadwerkelijk zo dom zijn dat ze zonder opletten dat huismerk grijpen of dat ze uit nieuwsgierigheid gaan testen, vind ik het kijken-hoever-je-kunt-gaan eigenlijk wel grappig in dit verband. Minder sympathiek is dat ook de kleine fabrikant Kettle wordt gepest met een huismerk-editie van hun quasi-authentieke zogenaamd-handgebakken-chipjes. Maar vermoedelijk is hun footprint in dat segmentje van de chipsmarkt al zo indrukwekkend dat die paar zakjes Zwarte Peper Ambachtelijke Chips uit Zaandam weinig indruk maken.
Grote winnaar ben ikzelf natuurlijk, als rasechte store brand buyer. Nog goedkopere versies! En een vermakelijk schouwspel in de schappen van de supermarkt.

dág Sinterklaasje

Zoals dat hoort, hangt de Sint met zijn Pieten nog wat rond hier in huize Peletier. Gijs zingt nog elke dag van 'Sinterklaasje kom maar binnen met je K'nex', de pietenmutsen zijn nog niet opgeborgen, Elise legde vanochtend uit dat 'een paar pieten nog in Nederland zijn omdat ze nog niet alle zakken met kadootjes hadden kunnen brengen' en ook wijzelf neuriën nog wel van stoomboten en schoentjes met lekkers. Heel lang gaat dat niet meer duren, want in de komende dagen gaan we langzamerhand in kerststemming raken. Elise heeft al gevraagd om lampjes langs haar raam, Gijs heeft verzocht om de inmiddels weggepoetste stoomboot te vervangen door een raamschildering 'met veel sneeuw en bomen'. Ofwel: aan de slag. Het is maar goed dat ik besloten heb dit jaar eens mijn stuwmeer aan vrije dagen op te souperen, zodat ik vanaf halverwege volgende week vrij heb.

Om de stemming er echt goed in te krijgen, heb ik de Kerst-CD's opgediept, met als twijfelachtig hoogtepunt een bij-een-pak-wasmiddel-gekregen prachtwerk van De Inmiddels Al Niet Meer Toppers Geer, Gor en Froog. Niet om aan te horen gekweel van winters-Amerikaanse classics. Na een half uurtje Rudolphs, Winterwonderlanden en Snowbells-ringeling-ring-ting-tingeling-ding ben je er weer helemaal klaar voor. Mee. Nahja. Kom maar op met die boom.

zo weinig mogelijk design

Het zuivelzusje van C-merk Euroshopper heet Zaanse Hoeve. En dat is dan ook direct het enige waar nog ontwerpgedachte of creatiekracht achter zit. Voor het overige is Zaanse Hoeve zuivel verademend simpel. Want: gewoon het aloude model Tetrapak, zoals het al dertig jaar gebruikt wordt. Geen plastic lipje dat je toch nooit gebruikt om het open te trekken omdat dat helemaal niet nodig is. Geen klepje met een folietje eronder dat altijd afscheurt als het net onhandig uitkomt, bijvoorbeeld omdat je geen mes bij de hand hebt om het alsnog door te prikken. Geen kijkvensters, lachende koeien, keurmerken, kleurcoderingen, sudokuraadsels, spaarzegels, toegevoegde vitaminen of kletspraat over Hoe Vers Vers eigenlijk is.

Gewoon, melk in een pak. Heel fijn.

'wéét je mama...'

Typische Gijspose.

verfrissend

Een plaatje van een dag of 10 geleden: Elise rolt een verfrissende sneeuwbal.

poesplekje

Gijs bouwt de zoveelste hut van stoeltjes en fleecedekens. Als hij even wegloopt om iets te halen, neemt poes plaats op een van de stoelen en gaat zich uitgebreid wassen. Gijs komt weer terug.
'Heej poes! Dit is niet een poesplekje!'
Poes wast rustig voort.
'Poes! Heej!'
Gijs gooit het over een andere boeg, legt een kolossaal kussen op de grond en probeert poes te overtuigen om daar te gaan zitten.
'Kijk - dít is een poesplekje.'
Poes kijkt niet op of om. Pas na verloop van tijd staat hij op en rekt zich uit. Gijs heeft intussen niet minder dan vier verschillende 'poesbedjes' gemaakt. Toby wandelt rustig ernaartoe. Gijs gaat inmiddels luid zingend door de kamer en verzint nieuwe teksten op 'Dag Sinterklaasje', van het type 'Poes kan hier slapen, poehoes, poehoes, slahapennnn'.
Als hij vervolgens achter Toby aanwandelt met de mededeling 'Kom, ga maar lekker op dit zachte plekje dat ik heb gemaakt...' loopt poes terug naar de stoelen en neemt met een diepe zucht plaats, midden in de prachtige hut van Gijs.

Een Goed Gesprek

Nu Gijs zijn eigen sociale kring opbouwt, compleet met speelafspraakjes, hoor ik weer prachtige staaltjes kleuterconversatie.

Gijs: 'Ik ben in Eindhoven geboorte. Waar ben jij geboorte?
M, bloedserieus: 'In Legoland.'

Gijs, aan het kleuren: 'Dit is Sinterklaas.'
H: 'Ja, die denkt dat hij de baas is van alles maar dat is niet zo want Allah is de baas, die heeft alles gemaakt.'
Gijs, onverstoorbaar: 'Ja, maar dít is Sinterklaas.'

podiumdier

Elise hing natuurlijk al vooraan rond, bij het Sinterklaasfeest. Toen er gevraagd werd naar kinderen die een Sinterklaasliedje durfden te zingen op het podium, bedacht ze zich geen seconde en klom direct het toneel op. Nog voordat ik haar laatste veiligheidsinstructies kon toefluisteren, gaf onze diva een Hoogst Apocriefe Versie van de Stoomboot ten beste (waar de pieten geen pepernoten van lusten, maar de zaal lag plat, dát wel).

Zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan
Hij drukt op het knopje en vliegt naar de maan

Gijskunst

Dit prachtwerk is een treffend voorbeeld van het soort kunst dat wij tegenwoordig aan de muur mogen hebben. Met veel zorg en oog voor detail tekent Gijs ridders (li-bo), prinsessen (mi-on) en moeders-met-kind (re-on). Daarbij maakt hij geen enkel onderscheid naar jongens-of-meisjes-kleuren, maar opgemerkt moet worden dat oranje nog altijd zijn favoriete kleur is.

bizar

De gebeurtenissen in Mumbai zijn te bizar om te bevatten. Vooral de gedachte dat ik zelf nog geen jaar geleden stond te filmen bij datzelfde Taj hotel, dat precies tegenover de Gateway of India ligt, is heel merkwaardig. Dat wij óók in zo'n groot en luxe Westers hotel verbleven. Dat er zomaar willekeurig mensen zijn gedood, bij het zwembad, onderweg naar hun werk, in functie of gewoon op vakantie. Niet te bevatten.

wever

de wever zat aan zijn weefgetouw
en wist niet wat hij weven zou
hij weefde een ditje
hij weefde een datje
hij weefde een kussentje voor zijn katje.

plofpiepers

'Albert Heijn neemt explosieve kroketjes terug' kopt nu.nl vandaag tevreden. Lekkere culisensatie. Onlangs ook al vuurwerk in de frituurpannen van Spar-klanten, dankzij een verwerkte-aardappel-product. Wat is dat met de pieper van tegenwoordig? Ik bekijk het draadmandje in de bijkeuken wat nauwkeuriger. Horen we al iets knetteren? Zacht gerommel als aankondiging van een serieuze oerknal uit het voorraadhok? Straks overal snippertjes koolhydraat tegen muren en plafonds? Het geeft een extra glansje aan deze feestelijke tijd.

Idefix

Gijs is onze Idefix. Toen de tuinman bezig was de voortuin te legen, kwam hij met een bezorgd klein stemmetje informeren of het wel goed zou komen met alle struiken en boompjes die eruit gehaald werden. In het bos vandaag en vorige week keek hij telkens sipjes bij de omgewaaide bomen die hun wortels in de lucht staken, en op mijn vraag waarom zei hij: 'Maar mama, dat is toch zíelig voor die boom?'