neppe baby

Elise probeert haar 'baby Rorau' in een tuinbroekje te wurmen. Ze doet me een beetje denken aan een ironisch columnpje van lang geleden dat verklaarde dat mensen die een kinderwens hebben 'omdat je ze zo leuk kunt aankleden' eerst maar eens een octopus moesten aanschaffen en díe binnen 10 minuten in zo'n leuk Oilily tuinbroekje wurmen alvorens aan een echt kind te beginnen.

Haar ijverige pogingen werpen nog geen vruchten af en ik opper dat baby Rorau misschien gegroeid is. 'Neeeeeee mama, dat kan dus niet hè, want baby Rorau is een knuffel.' verklaart Elise. Is zijn broekje dan gekrompen in de was? Elise weet niet wat krimpen is, maar mijn uitleg gaat verloren in haar juichkreet: eindelijk is baby Rorau bereid om niet steeds twee benen in één broekspijpje te stoppen. Na heel heel veel gepruts heeft de pop het broekje aan.

'En nu, mama, moeten we eigenlijk naar een neppe-baby-winkel om schoentjes voor baby Rorau te kopen!'

placherig

Gijs is boos - op Mark. 'Ich vind het NIET leuch papa als jij mij in BAD doet!! Ich wilt NIET water op mij voeten!'

Mark legt nog eens rustig uit dat hij weinig keuze had, Gijs plakte namelijk van zijn dubbele kruintje tot zijn tien tenen. Van de honing. Hij en Elise waren erin geslaagd om bij het zelf-maken van ontbijt op beide bordjes een zwembad van honing te maken.

Misschien verwacht ik toch teveel van ze. Zelf naar beneden gaan en je vermaken terwijl je ouders de computer én de tv op een tijdschakelaar hebben gezet zodat je niet van zes tot acht voor een scherm hangt en dan de rest van de dag strontchagrijnig bent, is één ding. Dat op zich is al best een knappe prestatie voor twee kleuters, helemaal als je in aanmerking neemt dat het vrijwel altijd tamelijk vreedzaam verloopt.

Zelf zonder noemenswaardige schade je ontbijt maken én opruimen is een tweede. Gisteren sneuvelden er drie ontbijtborden bij dit proces. Een beteuterde Elise verklaarde dat ze 'ook voor jou en papa een bordje neer wilde zetten.' Nou laat iedereen wel eens wat vallen, er gaat in dit huishouden bijna nooit serviesgoed kapot maar ik was er toevallig de avond tevoren in geslaagd om met een zwierige trap een wijnglas tegen de grond te meppen toen ik mijn maat 38 op de tafel wilde parkeren ten tijde van het tien-uur-journaal. Glas in gruzelementen en gelukkig was de rode wijn die erin zat, vrijwel op.

Deze wetenschap stelde Elise wel enigszins gerust - aardewerk en glas mollen is dus menselijk - maar de afspraak dat ze zich voortaan zouden beperken tot houten borden voor hun zelfstandig ontbijt, was ze vanochtend weer vergeten. En het klaargelegde fruit was geen-ontbijt-genoeg, zeker niet voor Gijs, die nog altijd alle natuurlijke vitamine-C bronnen wantrouwt.

De honing is weer weggewassen, de melk van de trap gepoetst en de vleeswaren in de koelkast opgeborgen. Ik neem een kopje koffie en trek het strategie-arsenaal open. Volgende week hebben we weer een kans.

vijf kiklo inktvip

Ik lach me rot om die nieuwe reclame van KPN. Hij wordt ook elke keer leuker. 'Vijf kliklo inktvip - goeiemoggel.' En dan op de vrachtwagen 'Willep de Vriep Transploft'. Briljant.

slacht

Ik ga een knolselder slachten. Gewoon voor in de puree. Maar net als een pompoen is een knolselder een ding dat met beleid verwerkt dient te worden. Het kost even tijd om hem netjes te verzagen tot eetbare onderdelen. Echt iets om in het weekend in te plannen dus. Deze knol gaat de gebakken panga-filets vanavond begeleiden. De teriyaki tonijn kan morgen ook nog. Het wordt een vissig weekend, ik zet maar vast een extra fles Chardonnay koud.

sonisch

Ik heb een spannend pakje gekregen (pack suspense). Er zat een tandenborstel in, of eigenlijk meer een sonische gebitsreiginigssuite. Zoiets mag haast geen tandenborstel meer heten. Bedoeld om te testen, en als-ie bevalt, te kopen. Hij ziet er niet alleen Indrukwekkend uit, met zes Indrukwekkende lampjes op het handvat en Indrukwekkende termen, maar hij kwam ook met meer accessoires dan ik me kon indenken bij een nederige tandenborstel. Er zit zelfs een kastje bij dat met behulp van UV de borstelkoppen reinigt. Eerst maar eens opladen om te zien of hij kan wat een basic tandenborstel in elk geval moet kunnen: poetsen.

pack

De nieuwe Citroën komt half februari. Zowel de leasemaatschappij als de dealer hebben het bevestigd. Mooi aan de marketing van zo'n product als een auto, is het denken in accessoirepakketten. Alles komt in een pack. Uitgesproken als ...PAK! - waarbij het uitroepteken integraal onderdeel uitmaakt van het geheel. Zo hebben wij straks een Pack Luminosité en een Pack Visibilité (ofzo, maar het kan evengoed een Pack Velocité, Pack Superiorité of een Pack Maternité geweest zijn - iets met lampen en iets met een glazen dak). Bij een Pack zit steevast iets wat je wilt, en ook altijd iets waar je helemaal niet op zit te wachten. De combinaties zijn even gedurfd als verrassend. Bij een Pack met een panoramadak krijg je ook lampjes op je buitenspiegels. Bij een Pack met een los te openen raam in de achterklep (retehandig) krijg je een hondennet (voor welke hond?).

Het concept Pack heeft voorgoed zijn intrek genomen in dit huishouden. Zo kunnen we elkaar een Pack diner (eten + afwas) aanbieden of een Pack kopjethee (thee + gezellige conversatie).

zeven handen vol

Voorop het katern van de krant staat een aankondiging voor een artikel op pagina 5. 'Daar staat een nummer van hoe oud ik ben.' zegt Elise. 'Ik ben pas één hand vol.'

'Dat je een handvol bent, wist ik al, schat...' zeg ik. Zij kent de uitdrukking niet. En ach, wat maakt het ook uit van iemand die al bijna zeven handen vol is.

eurolines

Het idee dat over niet al te lange tijd de Goedheiligman in dit land arriveert, is doorgedrongen.

Ik vraag aan Gijs en Elise of ze weten hóe Sinterklaas in Nederland komt. Met het vliegtuig? Gijs schudt van nee. Met de trein? Nee, dat ook niet. Gijs weet het wel: '... met de bus!'

Easysint, budgetwise met de eurolines naar de Lage Landen.

zie je wel

Nét als je denkt dat ze écht niet beter kunnen, de Gijs-smoezen om uit zijn bed te komen, staat-ie een uur na inbedlegging naast je:

'Zíe je wel dattie het doet het licht van jullie kamer mama?'

kinderen

Ik zie een interview met een aantal militairen. Ze zijn gewond geraakt in Afghanistan, en een van hen is haar echtgenoot verloren door een aanslag. Een vrouw die haar been mist, zegt: 'maar ik heb die kinderen daar wél kunnen helpen.'

Ongelofelijk, want: het zijn zélf nog kinderen. Hoe oud zullen ze zijn - 22? 24?

etsen in Shanghai

Er hangen veel Rembrandts in Shanghai. Plasterk knipt een prachtig rood lint door. Chinezen op straat gokken wie dat is: Van Gogh? Picasso? Een meisje dat een boek had gekocht, weet het. Rembrandt.

En dan komen er opeens een paar etsen in beeld. In een flits ben ik weer in de kluis van het Leidse Prentenkabinet aan het Rapenburg. Waar ik dagenlang door dozen met prenten ging - letterlijk dozen vol. Prenten in passepartouts met knisperend papier ertussen. Er waren ook dozen met etsen van Rembrandt bij. Ik moest selecteren - welke series moesten worden gescand en welke niet. Dozen vol. En nu hangen er een paar in Shanghai.

senior

Toby wordt oud. Hoewel hij bij zijn laatste checkup door de dierenarts nog gecomplimenteerd werd met zijn minimaal-twaalfjarige status, zien we de laatste weken toch wel de tekenen van een senior in hem. Hij heeft kale plekjes op zijn oren (die gelukkig weer aangroeien), een lelijke plek op zijn wang (waar eerst een abces zat dat weer genas), en de laatste tijd mist hij verdacht vaak doel als hij probeert op je schoot of op een stoel te springen. Hopelijk gaat hij nog jaren mee, maar als hij morgen opeens grijs is in plaats van zwart-wit, zou het me niet eens verbazen.

strak

Het hele pand staat weer strak in de verf hier. De mannen hebben hun Pipo-kar weer van de oprit weggereden en zijn een paar werkdagen na de start vertrokken. Het ziet er prima uit. Zelfs de onderkant van het balkonnetje hebben ze getext. Mooie Sigma op het houtwerk. Keurig. We kunnen er weer een paar jaar tegen.

mt. 28

Volgens het RTL nieuws hebben veel kinderen onder de 12 nog nooit geschaatst. Dat kun je niet zeggen van Elise, die heeft vorig jaar diverse keren geschaatst met Mark en wel zo enthousiast dat we haar een eigen paar schaatsjes hebben gekocht dit keer. De sportartikelenbeurs afgelopen weekend bood leuke kleine ijshockeyschaatsjes aan. Huren was haast duurder. Dus nu staat hier een stelletje Maple Leaf Skates maat 28. 'Wel een beetje voor jongens,' aldus Elise, '...maar ook wel stoer.'

gaatjes

Vanochtend toen ik Elise naar school bracht, vertelde ik dat ik daarna even naar de dokter moest voor een paar prikken. Dat had ik beter niet kunnen doen, ze werd terstond treurig bij de gedachte alleen al. Terwijl ik juist dacht dat het wel illustratief was om te horen dat grote mensen óók gewoon prikken halen alsof het niets is.

Ze verklaarde dat toen zij een prik moest, ze daarna 'een gaatje in haar arm' had. Ik heb inmiddels twéé gaatjes. Hopen dat ik niet leegloop.

sippen in de ochtend

Voordat Gijs' bloedsuiker opgepompt is met de nodige boterhammetjes pindakaas en chocopasta, begint elke zin die hij uitspreekt met een jammerklacht. 'Mahamáá.... (*boehoe*)... ich wilt obbijhijijteh!' Antwoord geven heeft geen zin want om zijn eisen kracht bij te zetten, herhaalt hij zijn verzoek nog een paar maal op dwingende toon. Hoe hebben we eigenlijk ooit voor elkaar gekregen dat Elise zichzelf éérst aankleedt voordat ze naar beneden gaat? En dat met verve, ze is een ster in combinaties maken en hoeft hoogstens af en toe eens op een te groot aantal vlekken (ook lievelingskleren moet je niet langer dan een dag of twee achter elkaar willen dragen) of de lage temperaturen gewezen te worden (zodat ze een maillot aandoet) maar voor het overige hebben we daar weinig tot geen werk aan. Nu Gijs nog uit de sip-modus in de zelfstandig-modus krijgen.

Niet Gecoördineerd Groen

Op mijn weg naar het station en terug erger ik me dagelijks aan de slechte afstelling van de verkeerslichten. Als voetganger ben je mooi het haasje wanneer je uit de richting TU/e naar de achterzijde van Eindhoven Centraal wilt of vice versa. De voetgangerslichten zijn belabberd gecoördineerd. Ze lijken een random keuze te maken uit een serie onduidelijke routines die ertoe leiden dat je de ene keer als voetganger verondersteld wordt in enkele seconden 9 rijbanen over te steken, en de andere keer dat in 3 tranches mag doen terwijl het overige verkeer tussendoor ruimschoots de gelegenheid krijgt in twee of meer groen-oranje-rood cycli terwijl de voetgangers en fietsers wachten... en wachten... en ...wachten. Veel mensen hebben geen zin in wortel schieten en kiezen voor zichzelf. Waarom zou je nog luisteren naar het rode mannetje als de fietsers op de baan die exact parallel aan de jouwe ligt, minutenlang ongestoord groen hebben?

NietGecoördineerd Groen: altijd weer goed voor een stukje ergernis.

slabestekje

Vanaf de eerste keer dat ik in de als zeeslakken fluitende dubbeldekkerintercity's stapte, was het jashaakje hetgene dat de meeste aandacht trok. Wat een Opmerkelijk Design. Wat een Merkwaardig Dingetje. Het ziet eruit alsof de ontwerpers ergens een reusachtige partij incompetente slabestekjes konden opkopen en daar de grepen vanaf schroefden. Allemaal tweepuntige vorkjes.

de wát??

Juist ja, de Nationale Bijbel Test 2007.

Op prime time op tv.
En ik ben oprecht verbaasd. Dat ze daar een programma van maken.

Dat is ook weer raar natuurlijk: ben ik immers niet zelf afgestudeerd op deficiëntieonderwijs op het gebied van bijbelkennis?

En toch hè...

Die deficiëntie wás er juist omdát ze er geen National Prime Time Television van maakten.

Nu heb je God-op-je-Ipod en hoe heet het verder allemaal. Nu heb je dat toch niet meer nodig? Nu kijk je toch gewoon op Youtube als je iets tekort kwam in je reli-opvoeding?

regenboog

Tegen het eind van de middag was er zo'n prachtige dubbele regenboog te zien boven de straat dat ik Gijs, Elise en T. op het balkon riep om te kijken. De dames hadden het na een paar minuten gezien, maar Gijs heeft gekeken tot de regenboog helemaal in grijze wolken vervaagd was. Daarna was hij hevig verontwaardigd en verdrietig. Hij heeft nog twee uur lang betoogd dat we de regenboog moesten gaan zoeken: 'Ich heeft een idee! Wij tunnen de auto nemen en de regenboog zoechen!'. Helaas voor Gijs moest hij het stellen met plaatjes van regenbogen op internet en een mooie door papa getekende regenboog.