maandag 15 oktober 2007

hard

We eten spaghetti bolognese. Daar is Elise erg tevreden over. 'Ohhh mama! Dan ga ik mijn héle bord opeten!'

Op mijn commentaar dat zo'n bord wel erg hard is, rolt ze met haar ogen. Langzamerhand breekt de tijd aan dat mama gek is.

overal

Ook heel lang geleden verbaasde ik me al over de omvang van de wereld. Neem nou alleen maar dit land. Neem alleen maar een kleine wijk aan de rand van een kleine stad. In ál die huizen wonen mensen, gezinnen. In ál die huizen wordt gedacht, geleefd, gewerkt en gestreefd. Állemaal hebben ze een kaasschaaf en állemaal een fiets of drie. Overal is iedereen bezig zijn eigen leven en soms dat van anderen een stukje mooier of beter te maken. En allemaal zijn ze op zoek naar hetzelfde. Zijn ze ongelukkig, dan zoeken ze geluk. Zijn ze gelukkig, dan zoeken ze rust. En hebben ze rust, dan worden ze na verloop van tijd ongelukkig. Al die kleine cyclusjes in al die kernen.

herfst

Het was maar 5 graden toen ik vanochtend op pad ging. Winterjassenweer. Wat is dat heerlijk, om weer zo'n lekkere zware wollen jas aan te trekken. Wat ben ik blij dat het weer winter wordt. Wat gezellig dat het weer donker is als de trein door de vroege ochtend rijdt. Ik weet dat ik niet veel medestanders heb, maar het pro-winter-comité is wakker en nog altijd even actief als vorige jaren.

cabine

Treinen hebben vooraan bij de cabine van de machinist zo'n rottig deurtje dat onmiddellijk terugklapt als je het open duwt. De machinist aan de overzijde van het perron heeft zijn handen vol: koffie, grote tas. Hij geeft een bescheiden trapje tegen de deur. Deur open... en meteen weer dicht. Hij schopt nog eens ...en nog eens ...en telkens klapt het deurtje nog harder dicht dan het open ging. Je ziet het kleine zwarte donderwolkje boven zijn hoofd verschijnen. Hij zet zuchtend zijn tas neer. Opent de deur, stapt met één voet naar binnen, houdt de koffie zorgvuldig opzij met zijn elleboog tegen de deur, reikt naar zijn tas, valt nog nét niet tussen trein en spoor en verdwijnt naar binnen.
Hè hè... de dag kan beginnen.

zaterdag 13 oktober 2007

te duur

Het Capgemini hoofdkwartier (dat klinkt té leger-achtig, maar wat is dan de betere vertaling van headquarters) ligt wel zo verbijsterend prachtig. De Rue Tilsitt klinkt onbeduidend, alleen degene die het opzoekt op de kaart of er langs gaat weet dat in werkelijkheid het gebouw ligt aan de Place d'Étoiles... ofwel, aan het plein waar de Arc de Triomphe op staat. Kun je het veel Parijziger bedenken? Het is bovendien een fraai pand, met daarin overal rookglazen spiegels, *pling*ende liften en hoogpolige vloerbedekking in Sahara beige of Coupre. De receptionist zit niet in een rentacop uniform achter een foute designdesk die meer weg heeft van het 8-uur-journaal decor, maar aan een keurige antieke met leer ingelegde werktafel. In een krijtstreep.

Kortom:

...wij verdienen teveel aan onze klanten.

feesjûh

Dat was dan het eerste officiële Partijtje. Als het doorgaat tot je kinderen basisschool-àf zijn, hebben we nog minstens 9 jaar te gaan. Het ging prima. Lekker cakejes versieren, beker-bierviltje-torens bouwen en snoepjesmemory spelen tot het tijd was voor poffertjes. De ouders kwamen alweer aanbellen toen de kinderen nog zaten te smikkelen. Het viel dus allemaal niet tegen. Maar morgen een dagje rust: dá's een goed idee.

boboi

Er zaten kennelijk Hele Belangrijke Mensen in de Thalys héén. In eerste instantie dacht ik dat de beveiliging op het perron van Brussel-Midi gewoon standaard beveiliging was. Daarna realiseerde ik me dat er wel érg veel body guards in de coupé zaten. Overal kleerkasten met oortjes. (Oortjes kunnen niet praten.) Een bezoekje aan het krantenrek (om een Franstalig papier te scoren) leerde dat er helemaal vooraan zo'n Thalys een 'Salon' is. En daar zaten de Hele Belangrijke Mensen. Hoe belangrijk zagen we pas toen we uitstapten op Paris Nord. Ineens stonden daar misschien wel 15 beveiligers, maar ook Andere Hele Belangrijke Mensen om die Hele Belangrijke Mensen in onze trein te verwelkomen. 't Was net of ze er voor ons stonden. Verder was geheel Paris Nord vergéven van de beveiligers, politie en miliairen. Allemaal uitgerust met dikke mitrailleurs, maar dat zal wel iets met verhoogde terrorismedreiging van doen hebben gehad.

Ekkersrijt...

...heeft zijn straten genummerd.

Zo staat het op het grote bord langs de A50. Zo. Ze zijn er zelf in elk geval blij mee kennelijk.

vrijdag 12 oktober 2007

rugbified

Parijs is totaal en compleet in de ban van de rugby wereldkampioenschappen. Frankrijk speelt morgen in de halve finale tegen Engeland en dat is een belangrijke match. Overal op straat zie je het logo van de rugby-WK, overal afbeeldingen van rugbyspelers, er komen hordes fans aan uit de UK. En Capgemini is een van de hoofdsponsors van deze WK, dus het prachtige Parijse pand aan de Rue Tilsitt wordt ontsierd/versierd (?) door een 5 verdiepingen hoog spandoek dat de volledige gevel die tegenover de Arc de Triomphe ligt, afdekt. Je kunt het onmogelijk missen: we have been rugbified.

Thalys

Dit is de eerste keer dat ik de Thalys neem en ik moet zeggen: het valt helemaal niet tegen. De snelheid is werkelijk onverslaanbaar: 1 uur 20 voor Brussel-Parijs is fenomenaal. Dat gecombineerd met een rustige trein, plenty zitruimte, een stopcontact voor je laptop en alleszins behoorlijke verzorging wat catering betreft, maakt de keuze voor volgende keer eenvoudig. Vanochtend om half 7 vertrokken en om 10 uur in Parijs. Door de mist kun je niet eens zien dat je verrekte hard gaat.

day at the office

Heen LeMonde, terug DeMorgen
Volvic en Badoît
Bonne Maman op croissant
6 uur weg, 21 uur terug
Place de L'Étoile, Champs-Elysées
Onder de Arc de Triomphe door
Pave de boeuf met pepersaus bij de lunch
Chatelet en Chapelle
Gare du Nord, Brussel Midi
Niet de Leonidas vergeten

...en over twee uur mag m'n pak weer uit.

woensdag 10 oktober 2007

proefrijden (2)

Nummer twee was de Renault. Een kleine drawback was dat ze niet helemaal goed hadden geluisterd - ik had écht om een benzinemotor gevraagd. De dikke diesel waar we in testten reed prima. Weinig op aan te merken, hoogstens dat-ie iets grof was in de reactie. Een baksteen, maar een stuk lichter dan onze 307.

Maar we móeten echt de benzinevariant ook nog testen en dat gaat zaterdag gebeuren.

RPG

Gijs beleeft steeds meer lol aan rollenspel. Ik hoorde herhaaldelijk geram op de verwarming, dus ik informeerde eens wat dat te betekenen had. 'Wij zijn aan het rennen.' verklaarde Gijs.

En even later hoorde ik:
'Wel goed vasthouden. Zo, nu rennen! Jaaaaaa!'

Daarna kwam er een playmobilpaard met berijder over de verwarming aangegaloppeerd.

lustrum

dinsdag 9 oktober 2007

men neme

Op speciaal verzoek het recept van de paddenstoelenrisotto. Ik gebruik nooit een recept, eigenlijk doe ik maar wat, dus een recept is hier een zo nauwkeurig mogelijke weergave van de handelswijze ter plaatse.

Men laat een Italië-ganger een zakje gedroogde paddenstoelen meenemen. Liefst een mixje met in elk geval porcini (boleten). Ook in Frankrijk en vermoedelijk België zijn dergelijke mixjes ruim voorhanden in elke hypermarché, waarschijnlijk is Nederland het enige achtergebleven gebied waar niemand behoefte heeft aan gedroogde paddenstoelen die NIET voor hallicunogene doeleinden zijn.

Week een ruime hand gedroogde paddenstoelen enkele uren in heet water.
Verse paddenstoelen (bijv shii take en champi's), 2 a 3 ons, in plakjes even bruin bakken en opzij zetten.
Uitje snipperen en fruiten in ruim olijfolie.
Knoflook erbij persen.
Risottorijst - uh, 200 gram? ofzo? erbij, goed roeren zodat alle korrels glanzen.
Een klein glas droge witte wijn toevoegen en roeren tot het vocht opgenomen is door de korrels, daarna steeds een glas water toevoegen tot het vocht opgenomen is.
Na ongeveer een kwartier de paddenstoelen, gedroogde en verse, in de pan.
Meestal zijn na een minuut of 20 de rijstkorrels gaar. Eventueel zout toevoegen en verder wat gehakte groene kruiden, net wat voorhanden is. Ik had salie, bieslook en oregano uit de tuin. Een paar takjes is al voldoende.

Aan tafel ruim bestrooien met versgemalen zwarte peper en Parmezaan erover schaven. Schaven ja, niet raspen, raspen is mishandelen van kostelijke kaas. Gewoon een Hollandse kaasschaaf nemen en niet te hard duwen, dan krijg je mooie schaafjes.

proefrijden (1)

Vandaag de eerste proefrit.

De C4 Picasso. Als het hem wordt, dan de Grand met veel ruimte. De eerste verrassing was buurman W. bij de dealer. Hij riep nog net door het geopende raam 'je had ook in mijne mogen proefrijden...' Voorheen had hij exact dezelfde SW als wij en nu dus een C4. Is het een omen? Of is het eerder een omen dat de garage Driessen heet en de dealer van D.? Wordt dit de helft van het DenDV wagenpark?

Hij reed best aardig, maar het schudt wel zeg, in de bochten. Bijna terug riep Gijs onmiskenbaar 'een ELAND, ich ziet een ELAND!!' Helaas zagen wij de eland in kwestie nergens, hoewel Gijs ons bleef verzekeren dat er echt een eland was, anders hadden we even de omrolproef kunnen doen.

Parigi

Vrijdag naar Parijs.
En heb ik er zin an?
Nah, nee. Eigenlijk niet. t Wordt een dag vol reizen en vergaderen. Niks aan. Waarschijnlijk zie ik geen millimeter meer Parijs dan een station, een taxi en een kantoor. Treurig eigenlijk.

nog één nachtje slapen

Elise had haast om in bed te komen. Nog één nachtje en dan is het zover. Dan is ze echt officieel en helemaal 5. Dan mag ze legaal de kleding aan waar '5yrs' in het label staat als maataanduiding (iets waar ze zich serieus druk over maakt). Dan mag ze trakteren, twee keer op één dag maar liefst, want de dansles kwalificeert ook als school en J. trakteerde ook toen ze 6 werd. Dan mag ze haar nieuwe schoenen aan, helemaal meegenomen uit Canada en zorgvuldig zorgvuldig tot het laatste moment bewaard.

Dan... is mijn eerste lustrum als moeder. Eén van die dingen die mijn leven voorgoed veranderden ligt alweer 5 jaar achter me.

excuus

Een goed excuus is goud waard. Gijs heeft meestal een reeks doorgezaagde smoesjes om nog maar eens uit bed te komen. Van het kaliber 'mag ik een slochtje water' ...'ich wilt jou nog een tus geven'... 'ich wilt poes nog een tus geven' ...'ich wilt papa nog een tus geven'.... 'ich moet plassen' (...yeah right, meneer heeft nog nooit op de wc geplast).

Vandaag kwam er een uit onverwachte hoek. Gijs stond tien minuten na inbedlegtijd bovenaan de trap te roepen: 'mamaaaaa?'
'Wat is er Gijs?'
'Ich wilt.... eigenlijch... nog even ... met jou praaaten.'

zaterdag 6 oktober 2007

paddo's

Spannende risotto gemaakt vandaag, met gemengde paddestoelen uit Italië. Echte parmezaan en kruiden uit de tuin. Hij was heerlijk.