Egypte aan de Singel

WGOIR

Gisteren voor de 4e keer op rij WGOIR geschoten. Eerste resultaat is altijd een persvideo van de uitreiking van de (Re-)Connect Award.

zonnige zuiden

Als de goden zouden kiezen, namen ze vast niet Eindhoven als residentie. Er zijn zonniger oorden te bedenken. Fraaier. Vriendelijker. Minder COPD. Meer historie. Meer wijn en minder industrie. Maar voor eenvoudige stervelingen is het best te harden. Na een ochtend met een lange autorit en twee kinderen die zo moe waren dat er teveel mislukte van hun plannen om de verstandhouding tussen beide goed te houden, wilde ik eigenlijk niets anders meer dan duf hangen. Daar word je meestal nog duffer van. Dan maar de CD met de grootste meezingpotentie in de speler. Vaak is dat opera, maar de keuze viel vandaag op The mama's and the papa's Greatest Hits. Onder het luidkeels meegalmen van California Dreamin' en andere tijdloze knallers, hakte ik knoflook, gember, rode peper, koriander, wortel, ui en bleekselder aan mootjes. Opeens weet je het: Je Gaat Fishcakes maken. Troostrijk eten voor de duffe ziel.

En als de fc's dan even later in de koelkast staan te wachten op het Bakmoment, en Gijs, die overal om moest jammeren dan toch grote voldoening vindt in het bestuderen van het zenuwstelsel in Het Grote Boek Over Het Menselijk Lichaam, en je neemt plaats op het terras waar het voor het eerst dit weekend wel zonnig is ...en poes besluit jouw schoot met aanwezigheid te vereren, zodat je een ronkende hoop stovende haartjes voor je hebt liggen, de zwarte beduidend heter dan de witte ... en je mag nog op je dooie akkertje rustig de zaterdagkranten doorlezen tot het tijd is om die fles Chard te openen die door Nicolaas beloond werd met maar liefst viereneenhalf glaasje... dan is het heerlijke zonnige zuiden een prima plek.

Generaties in de Wetenschap

Gemaakt in 2007

recent gemaakt voor Capgemini

niet kijken

sic transit gloria mundi

Het was al lang aangekondigd, maar nu is het dan echt gebeurd: De Lucht is dicht. Weer een icoon minder.

uitzettingsbeleid

Het was me al vaker opgevallen dat de kauwen op het dak op sommige momenten wel heel dichtbij klonken. Alsof ze in de slaapkamer op het bed zaten te debatteren over een broodkorst. Toen ik afgelopen week de klep van de schoorsteen opende, rolden er een stuk of tien takjes de kamer in. Even later zag ik de leverancier van dit dor hout met een nieuw stuk boom in zijn snavel van de beuk naar het dak zeilen. Toen Mark op het dak ging kijken, bleek de afdekking van de schoorsteen verdwenen te zijn, en er een half nest-in-aanbouw een metertje dieper de pijp in te zijn. De haard beneden produceerde intussen plukjes mos, groen uitgeslagen boomschors en nog veel meer takjes.
De schoorsteen is, in afwachting van de reparateur van een van de loodslabben, provisorisch gesloten verklaard. Met gaffertape, overal goed voor. De kauwen kijken verontwaardigd toe vanuit de achtertuin.

groot

liedje

Elise wilde natuurlijk ook voor de camera zingen. Ze heeft inmiddels een indrukwekkend repertoire.

de bla-lala zender

Ik heb in mijn auto slechts twee voorkeuzezenders op de radio waar ik daadwerkelijk naar luister. Radio 1 en BNR. Een heel enkele keer, als ik in de buurt van of over de Belgische grens ben, gaat Klara aan. Voor het standaard zakelijk verkeer binnen Nederland kies ik voor de nieuwszenders. Alhoewel... Radio 1 afficheert zich al jaren als 'de nieuws- en sportzender!!' Laat die sport maar achterwege, is er zelfs niet genoeg nieuws om één zender uitsluitend met nieuws te vullen?
In het weekend kun je urenlang geen Radio 1 luisteren zonder op de hoogte te worden gebracht van de wederwaardigheden van de Barneveldse Boys of Hervormde Softballvereniging Katwijk vooruit! of de nieuwste blessures bij het dressuurrijden dames achtste klas. NIET interessant.
Evenmin interessant is het aanbod op zondag voor 7 uur 's ochtends, alhoewel ik moet toegeven dat het wel ontbijtvermaak biedt, wanneer je ultravroeg onderweg naar Drenthe bent voor een shoot. Op dat tijdstip mogen namelijk members of the public bellen met hun irritaties van de afgelopen week. En dan krijg je dus meneer de Vries uit N. die zich beklaagt over het luizige einde van de aflevering van GTST van donderdag jongstleden of mevrouw van Dalen te R. die wacht op antwoord van de gemeente op haar vraag over hondenpoep bij het rollatorrek van de plaatselijke supermarkt. Kortom: Nieuwsgaring van Nationaal Niveau, de Nationale Nieuws- en Sportzender waardig. Noem het dan de Klaag- en Zaagzender. Of de Sport- en Spelzender. Of voor mijn part de Bla-lala zender, want het gehalte suffe plaatjes en domme deuntjes is ongewenst hoog, zelfs op tijdstippen dat sport en publieksinbreng achterwege blijven.
En omdat ik BNR, die normaalgesproken claimen je 'de onzin te besparen'/de crap te cutten, onlangs ook al betrapte op het draaien van een opvulhitje, ben ik maar geheel overgestapt op klassieke hits uit het grote aanbod Amerikaanse selfempowerment business education audiobooks. Totdat er een Nieuws- en Achtergrondenzender, een Nieuws- en Actualiteitenzender of een Nieuws- en Langdurige Gesprekken Van Hoge Kwaliteitzender opstaat, luister ik wel naar Brian Tracey. Ik maak een uitzondering voor het Marathoninterview op vrijdag. Zo. Dat zal ze leren.

21 maart

twintig dagen nee

Na nog geen drie weken ben ik al diep gelukkig met de NEEEEEEEJ sticker. Wat een rust in de brievenbus. Wat een zalig lege papierbak, nu er alleen kranten, lege enveloppen met oranje leeuwen en knippersnippers in belanden. Wat een tevreden gevoel dat ik niet meer nodeloos plastic hoesjes van stapels oninteressante boodschappen sta af te pellen. Ik kan het iedereen aanbevelen.

het Belang van een Kompas

Gijs was tevreden aan zijn voorjaarsjas zijn kompasje terug te vinden. Nadat ik hem de werking had uitgelegd, begreep hij ook het nut: 'Als de Kerstman dan maar dóór gaat met kadootjes brengen, dan kun je op het kompas kijken waar de Noordpool is, en dan ga je naar de Noordpool en dan zeg je tegen de Kerstman: zo is het wel even genoeg, nu stoppen!'

Handig toch?

gepimpte vogelhuisjes

Op de locatie waar de shoot van mijn meest recente project plaatsvond, worden normaalgesproken workshops gegeven. Bonbons maken. Theemutsen opblingen. Vogelhuisjes pimpen. Dat is te zien aan de setting. Alle snoepjeskleuren op de muren, ruitjesgordijnen, plastic slingers en bloemen, koekoeksklokken, dierenkoppen aan de muur en een barbamamma met een rozenkrans om. Die laatste was zo mooi dat ze het tot rekwisiet heeft geschopt. De acteurs die meewerken aan de film, zitten in de ruimte waar de visagiste aan het werk is en doen een stukje improvisatie om warm te draaien: 'wat zeggen twee vogels tegen elkaar over een gepimpt vogelhuisje?'

time warp

Elise mocht kiezen. En ze wilde, nee, echt zéker weten, 'Mickey's vrolijke Kerstfeest'. 'Want die had ik nog nooit gezien.'

En dus is er aan de ene kant van de kamer een openslaande deur waardoor fluitende vogels en bloesemgeur naar binnen komt, en aan de andere kant een suikerzoete geluidsmuur van Amerikaanse carol-renderings.

Ik zit op de grens van de seizoenen.

rollin'

vangen!

voorjaar

Nog geen week na de teaktweak is het zover: in de achtertuin is het warm genoeg om met een dun fleeceje aan lekker buiten te zitten. Gijs neemt plaats op de schommel en verklaart, begeleid door het ritmische gepiep van nog-niet-gesmeerde haken : 'Het is lente. Dat kan ik zien, want de zon schijnt.' In de wilde kers, waar de bloesemknoppen op springen staan, zingt een roodborst de veren uit zijn kont. Elise heeft als missie voor zichzelf om deze middag elke tegel van het terras met een andere kleur stoepkrijt vol te kleuren. En ik ga de zaterdagkrant te lijf, met een extra groot glas thee.

n-de leven

Poes is aan zijn zoveelste leven begonnen. Hij had er al wat gebruikt in de afgelopen jaren, na van het dak gestuiterd te zijn, midden in de nacht met blaasgruis afgevoerd te worden naar de dierenkliniek en heaven knows hoeveel hij er al kwijt was toen-ie onder dat dekentje in de Bath RSPCA Animal Shelter zat te bibberen. Maar we zijn weer een leven verder, Toby is geupgrade. Hij heeft nieuwe medicatie die zijn schildklier afremt, en we staan stomverbaasd over het effect. Sinds een maand speelt hij. Hij rent achter melkflesringetjes aan, buitelt over zichzelf heen en slipt in de bocht. Hij vermaakt zich met hengelen naar zijn speelgoedjes als ze onder de piano glijden, en verzint zelf extra moeilijkheidsgraden rondom de stoelpoten. Na afloop van zijn training ligt hij tevreden te stoven op de convectorput. Onlangs heb ik hem zelfs weer op de schutting zien lopen. Hij gaat een mooie zomer tegemoet.