Turron

Gisteren openden we het prachtige pakje Turrón. Eerst moest het gouden koordje open, waarvoor ik een lakzegel moest verbreken. Daarna had ik een mes nodig om het met koperen spijkertjes dichtgetimmerde kistje te openen. Toen een cellofaan met kantrandjes waaruit een vacuüm plastic kwam. En daarin zat, verpakt in een gouden folie, waardoor het net een staaf goud leek, de turrón. Bomvol met amandelen, een groot blok chocoladefondant.

simply

De consumentenbond heeft onderzoek gedaan naar ontbijtgranen. De uitkomst is niet bepaald verrassend. Alle in omloop zijnde Frutslies, Hacks, Lootsies en Prootsies zijn geen verantwoorde vervanger voor brood.

Nogal wiedes. Iedereen kan toch lezen op die pakken dat het suikerbommen van A tot Z zijn? Smacks, waar suiker het tweede ingrediënt op de lijst is, en glucosesiroop en honing resp. tweede en derde, bevat bijna de helft suiker. Da's dus gewoon snoep, en hartstikke lekker ook. Als snoep. Zelfs de tamelijk verantwoorde fibre flakes en fruit varianten zijn vermoedelijk relatief gezien nog vol van zout en ongewenste vetten. Maar om nou meteen het hele ontbijtgranensegment links te laten liggen, dat gaat ook weer wat ver. Neem nou de superieure Dorset cereals, tegenwoordig bij de AH XL verkrijgbaar. Gewoon uitstekende combinaties van granen, zaden, noten en fruit. Niet goedkoop, maar dan heb je ook wat, en met zo'n pak doe je tenminste even. De gebakken lucht met suikerlaagje van Kelloggs is zo op, deze organic superior gaat zowel in de kast als in de maag langer mee. Bovendien zitten er geen nodeloze hoeveelheden vet, zout en toegevoegde suikers in. Zelf noemen ze dat unadulterated breakfast pleasure, op hun goed ontworpen kringloopkartonverpakking... maar ach - daar kun je omheen lezen.

Zoals Het Hoort

Sinds lang weer eens een ochtend Zoals Het Hoort. Zoals Er Meer Zouden Moeten Zijn. Wakker om 8 uur, spontaan. De kinderen werden ook net wakker. Zagen er fris en fit en vrolijk uit, gingen uit zichzelf naar de wc, vroegen keurig of ze de tv aan mochten doen, dronken een glas water en aten een doosje rozijnen. Ik vertrok met een kop koffie en de kiloknaller-zware Volkskrant naar boven. Ik reken ditmaal op geen enkele onvolkomenheid als ik weer beneden kom. Geen poezen-ondergesmeerd-met-tandpasta. Geen volledige keukeninhoud op de salontafel. Geen Gijs balancerend op een rijdende bureaustoel die 'even wilde voelen' aan de messen van de (hoog opgehangen) staafmixer. Geen gifmengsels met toiletreinigers en handzeep. Ik ga er van uit dat ze beide nog braaf op de bank naar MegaMindy kijken zodra ik de trap af kom. Het helpt vast, om erop te vertrouwen.

in de auto

Woensdag. Berlijn - Utrecht - Eindhoven: 16.00 - 22.30 - 23.15
Donderdag. Amstelveen - Eindhoven: 15.00 - 18.30

File: afschaffen.

internationalisering

Een merkwaardig gevolg van internationalisering. Ik loop in Berlijn op de Kurfürstendamm en zie ineens in mijn perifere zicht ...Elise opdoemen?! De eerste verwarring moet even zakken voordat ik me realiseer dat dit kind een paar centimeter langer is dan Elise en alleen maar hetzelfde donkerblonde haar heeft en hetzelfde witte fleecejasje met bloemetjes. Vlak bij de Gedächtniskirche gebeurt hetzelfde nog eens: er rent een luid kwetterende kleuter voorbij, richting zijn vader. Hij draagt een geel shirt met een oranje leeuw erop gedrukt: Gijs' absolute favoriet van dit moment. Dit kereltje had mediterraan-donker haar, geen enkele schijn van kans op vergelijking met blonde Gijs dus. En toch, in die eerste fractie van een seconde, denk je: 'Huh!!? Wat doe jij hier?'
De enige overeenkomst tussen deze twee gebeurtenissen is de aanwezigheid van H&M kleding. De alomtegenwoordige, over heel Europa uitgesmeerde H&M. Zo gaat het met Ikea, MacDonalds en C&A. Internationalisering. Tjee.

kattewaad

Het was kwart over zeven toen ik even een kop koffie ging halen beneden. Op de overloop zag ik een witte klieder, en even verderop, op de trap, nog een. Tandpasta. De tube kindertandpasta in de badkamer was flink uitgeknepen. Beneden zaten beide kinderen stoïcijns voor de tv. Ik smoorde Samson en zijn gave Gert tijdelijk de mond met de mute-knop en vroeg met mijn beste Commisaris-Migrain-stem wat dit te betekenen had. Elise had er kennelijk niet zoveel mee van doen, maar Gijs had de witte vegen nog om zijn mond staan. Op de witte tafel lagen de mixer, een paar taartvormen en de föhn.
Ik vroeg Gijs hoevéél tandpasta hij precies op had, ik wist dat de tube niet meer vol was, maar twijfelde over een spoedwandeling richting huisartsenpost. Gijs claimde 'niet veel' te hebben gegeten. Ik vroeg waar de rest dan wel was. Het antwoord was simpel: 'In de haartjes van poes.'
Arme poes zat buiten onder de tuintafel, met inderdaad hier en daar vegen witte en blauwe tandpasta in zijn vacht. Boven in bad, waar de misdaad vermoedelijk had plaatsgevonden, lag nog een plasje witte pasta en wat vegen blauwe tegen de muur.
Poes simpelweg afnemen met een vochtig doekje blijkt iets te zijn dat in reclames en Amazing Discoveries altijd heel goed werkt, maar in werkelijkheid zinloos is. Gijs waagde nog de suggestie 'dat je het er heel makkelijk uitkreeg met deze:' (toont föhn aan publiek). Poes is dus ongewenst en geheel onvrijwillig onder de douche geweest - en níet geföhnd na afloop. Van de föhn is hij zo mogelijk nog banger dan van pepermuntgeur. Gijs zit intussen op zijn zitzak zijn zonden te overdenken (en daarbij luidkeels te zingen).
8 uur 's ochtends en de zondag kan beginnen. Tijd voor koffie.

zomersnack

De hele week al zijn de Nederlandse stations opvallend dik bevolkt met dames tussen de 30 en de 70. Aan het begin van de dag zijn ze er nog niet, maar de eerste trein na 9-en die vertrekt, zit zelfs in de stiltezones vol met tegen elkaar of in mobieltjes kwekkende vrouwen die verbaasd zijn als er nergens 6 plaatsen bij elkaar te vinden zijn. Aan het eind van de dag, zo tussen 4 en 6, is het nog veel opvallender, want dan dragen ze allemaal dezelfde grote zilverkleurige tas model 'shopper' mee. 'Libelle zomerweek', staat erop.
Gisteren ging er een dame met zo'n shopper naast me zitten in de trein. Uit haar shopper stak een plant van zeker de hoogte van Gijs. Om dit 1 meter hoge stukje flora zat een groot vel plastic waar in kleurige letters op gedrukt stond: S N A C K. Ik denk niet dat de plant zelf als snack bedoeld was, ik heb de vrouw er in elk geval niet van zien eten, maar je weet nooit natuurlijk. Waarschijnlijk moest het ding eerst nog liefdevol verzorgd worden tot er een of ander vruchtje aan zou gaan groeien dat als snack kon dienen. Maar nu weet ik het. Dát doe je dus bij de Libelle Zomerweek. Snackplanten kopen.

briljant simpel

OK, ik ben een verstokte Van der Sar -fan. Vandaag is-ie goed in het nieuws, na het succes van Manchester. Maar ook zonder dat is deze reclame briljant: grappig, kort, eenvoudig en er wordt bijna niet in gesproken.

wiebeltand

Elise wil haar wiebeltand best even laten zien.

















Natuurlijk is Gijs niet te beroerd om mee te doen. Die heeft helemaal geen wiebeltanden maar dat doet niet terzake natuurlijk.

feestnummer

Elise had een dagje feest. Eerst de jaarlijkse meester-en-juffenverjaardag. Thema 'indianen', dus met veren en strepen op het hoofd naar school. Daarna een verjaardagsfeestje van een klasgenootje. Direct door om met mij nieuwe schoenen te kopen en toen dansles. Ik had nog wel dringend geïnformeerd of ze niet veel te moe was voor dansles, maar dat was, zo verzekerde ze, niet het geval. Op de terugweg, net na zessen, leek ze in slaap gevallen net twee minuten voor aankomst. Ik probeerde haar wakker te houden door tegen haar te praten en rare liedjes te zingen, maar haar ogen bleven dicht. Tot we stilstonden op de oprit, en bleek dat ze me gewoon voor de gek had gehouden...

carnavalmelk

Gijs informeerde tijdens de lunch vriendelijk of er soms ook nog 'carnavalmelk' was. En ik, bezig met het schaven van plakjes kaas, moest werkelijk even nadenken wat hij bedoelde. Het antwoord was nee. 'Ah. Alleen gewone koeienmelk dus.' constateerde Gijs, en ging door met het verwerken van zijn boterham met pindakaas.
Terwijl hij het allang weer vergeten was, zag ik nog altijd beelden van koeien met pruiken, toeters en véél te veel bier op.

een bus vol blinden

In lijn 29 zit vaak een blinde man. Rond dezelfde tijd dat ik naar kantoor reis, stapt hij in en uit bij dezelfde haltes. Maandag was hij er weer, aan de andere kant van het gangpad. Tot mijn verbazing stapte er nóg een blinde man in, een die ik niet eerder had gezien. Hij wilde ook op de voorste stoel plaatsnemen, kon natuurlijk niet zien dat daar al iemand zat, die hém ook niet zag en hem daarom niet kon waarschuwen. Ik zei dat de plaats aan de andere kant vrij was, en zo zat ik op een rij met uitsluitend blinde mensen in een bus die door Utrecht reed. Na het uitstappen verdeelden de reizigers zich netjes over Cap en Atos. Ziend of niet.

effectief

Hoe effectief is een klamboe?
Prima, zolang de muggen er niet ín zitten. Vanochtend heb ik niet minder dan VIER muggen geplet, allemaal ín de klamboe, en allemaal volgeslurpt met donkerrood warm bloed. Rotzakjes.

doorgesloepen

'Gijs heeft mij zès keer geslagen met zo'n Gijs-...zo'n GIJS-ding, mama!'
Elise komt haar beklag doen in de slaapkamer. Een Gijs-ding zal wel een onderdeel van de houten meccano zijn die hij gisteren kreeg. Ik leg Elise uit dat ik daar met terugwerkende kracht niet zoveel aan kan doen van hier en dat ze beter na de eerste mep gewoon ergens anders kan gaan spelen misschien.
Even later komt Gijs naar boven. 'Elise heeft mij doorgesloepen!' Voor de zekerheid laat ik hem herhalen wat hij zei, maar hij zegt het echt. Ook aan doorsloepende zussen kan ik weinig veranderen achteraf. Whatever it may be.

te wek voor goorden

Het is toch eigenlijk ook te raar om waar te zijn (maar wel het geval) dat je beter op Düsseldorf kunt forenzen dan op Amsterdam? Ik was in anderhalf uur thuis en had eigenlijk geen noemenswaardige file. Alleen de grens gaf wat opstopping, maar dat was puur door een extreem strenge politiecontrole waarbij iedereen over de oude parkeerplaats werd geleid en één op de tien auto's eruit gepikt om te checken. Intussen stond de A2 vol.

Autobahn

In het Ruhrgebied zijn buitengewoon gecompliceerde snelwegknoopsels aangelegd. Op dit meesterwerk van asfaltmacramé ben je nogal geholpen met een routemiep. Just follow the simple instructions, ze vertelt niet alleen wat je moet doen maar ook waar je dan vervolgens komt. Terwijl ik tevreden meetetter met Everybody loves Kung-Fu fight-inggggg kwebbelt Miep haar instructies van links. Ik was wel even sprakeloos bij deze: 'Neem dan toerit naar toerit naar A4, daarna toerit.'

karper

Gijs is dus Bliksem McQueen. Van binnen en van buiten. Hij laat geen gelegenheid na om te vertellen dat hij héél HARD kan. Hij zegt alleen geen 'BliksemMcQueen' maar 'BliksemKoi'. En daarbij zie ik steevast voor mijn geestesoog een soort karper met een valhelmpje en aan weerszijden van zijn lijf bliksemschichten over zijn vinnen heen geschilderd.

bellen

Wat is dat toch. Je geliefde belt, vanuit een ander continent, en je komt nauwelijks verder dan 3 minuten nanotalk. Dat het goed gaat, dat het warm is en dat de kinderen op de fiets naar school gingen. Meer niet. Terwijl je zóveel kwijt wilt, hoe heerlijk de vakantie was en dat-ie heel terug moet komen en dat de Bouwkunde faculteit van de TU Delft is afgefikt en dat zoonlief de meest spectaculaire tekenfilmbuiteling ooit maakte op zijn 12-inch karretje. Dat de Wii-fit gewoon leuk is, en dat internet er al twee dagen af en aan uitlag en dat je wou dat jullie vanavond gewoon op de bank samen een aflevering van Bones konden kijken. Dat je een prachtig menu hebt bedacht voor als de 6 eters komen, dat de buren je weer eens uit de brand helpen met het opvangprobleem, dat je stom genoeg vergeten was te pinnen, dat kennissen een zoon kregen en dat je weer moet opstarten voor werk. Dat de kinderen merkbaar moe zijn van de vakantie en gereset moeten worden, dat je graag nog tien rollen behang en een paar emmers plaksel had maar dat ze ook lief en aanhankelijk zijn en papa missen. Maar het is pas 6 uur in de ochtend daar, je moet zo je oudste halen van school en een telefoonlijn is te dun voor emotie.

Breedband is toch alleen verkrijgbaar IRL.

ouderwets

Het was een ouderwets gebroken nacht. Dat was alweer even geleden, en je ontwent het snel. Wat een drama. Rond 1.30 werd ik spontaan wakker, oorzaak onbekend, en viel maar moeilijk in slaap. Om 3.00 wilde Gijs wat drinken, deed dat met nogal veel kabaal en ging ook nog eens luidruchtig naar de wc, om daarna weer in zijn kamer te verdwijnen. Dat had Elise wakker gemaakt, die om 3.30 ook naar de wc ging. Na het nodige muggengezoem had ik dan toch maar mijn klamboe dicht, helaas mét een bezoeker erin. Enfin, er waren nog wat uren over. Om 5.00 besloot Gijs dat de nacht wel lang genoeg had geduurd en kwam luidkeels klagen dat het licht uit was. Toen ik hem teruggestuurd had naar zijn kamer, ging hij alle voertuigen met sirenes een voor een uitproberen. Ik kwam mijn beklag doen, waarop zijn commentaar was 'Maar mama, ik wil óók wel eens geluid maken hoor!' 'Ja Gijs, maar niet om 5.15 graag!' Mijn boodschap dat hij in zijn kamer in bed moest blijven, werd met een luidruchtige huilbui beantwoord.

Nodeloos te zeggen dat beide kinderen op het moment dat het tijd was om op te staan, heerlijk lagen te slapen. En met geen tien paarden wakker te krijgen waren. Gaap.

snelle jongen

Elise mag op de fiets naar school, en omdat Gijs dat dan natuurlijk óók wil, en mijn knie nog niet zo bakfiets-bestand is, gaan beide op hun eigen fiets en ik lopend ernaast. In het parkje zet Gijs de vaart erin, nog zonder ervaring met de grote gaten tussen de stoeptegels. Onderaan de lichte helling gaat het mis, en met een klassieke duikeling over zijn stuur komt hij tot stilstand. Pas als ik de fiets van het hoopje woedende Gijs af til, komt hij overeind. De schade is beperkt tot een schaafplek op zijn voorhoofd. 'Wat ging jij hard!' zeg ik. 'Ja,' zegt Gijs, 'ik leek wel Bliksem McQueen he mama?' 'Nou en of, maar... je hóeft niet zo hard hoor. Fiets maar rustig verder.' 'Nee mama,' zegt Gijs, 'ik fiets heel hárd verder. Want ik ben Bliksem McQueen.'

Zucht. Mánnen.