Ik koop een volslagen belachelijke hoeveelheid Black&Decker chocolade. Die geen Black&Decker heet in werkelijkheid (maar Green&Black's) en die in Nederland heus ook wel te koop is (maar slechts in een paar van de minstens 14 varianten die hier in het schap liggen). De Waitrose heeft toevallig een weekaanbieding, vandaar. Nu Met Gratis en meer van dat - daar hou ik van en daar bied ik niet graag weerstand aan. Ook al ben ik helemaal niet zo'n chocolade-eter.
De grootste stapel zijn repen van de Dark Cherry variant. Met die zure geconfijte kersjes erin. En natuurlijk wat Maya Gold, en wat Ginger. Maar ik besluit ook tot aanschaf over te gaan van een stapeltje Mint. Met zachte glazuurverpletterende fondantvulling.
Als ik bij de kassa kom, begint de caissière een heel verhaal. Dat de Mints haar favoriet zijn momenteel, en hoe haar moeder steeds chocola meeneemt maar na 28 jaar nog steeds niet snapt dat zij ook een chocoladeliefhebber is, en dat haar vriend nu steeds de chocolade krijgt, en dat ze misschien maar eens een verlanglijstje moet maken waar niets anders op staat dan chocolade, en oh, had ik de Maya variant al eerder geprobeerd, en, en, en. Ik kan me ternauwernood van haar losrukken omdat er een lieve granny achter me in de rij staat, die het stokje graag overneemt.
Nu, Black & Decker. Met gratis small talk aan de kassa.
donderdag 13 mei 2010
ofsted
Voor de vakantie heeft Mark uitgebreid getelefoneerd met Charon. Dat klinkt naar de veerman naar De Andere Zijde maar is in werkelijkheid gewoon een public servant van wie de ouders niet konden spellen, vermoedelijk. Zij is de contactpersoon van de plaatsingsinstantie voor alle 35 staatsscholen in Bath en omstreken.
Vrijwel alle scholen zijn vol, vooral omdat wij voor twee kinderen tegelijk plaatsen nodig hebben. Ze noemde drie scholen die nog wel plaats hebben. Twee daarvan zijn opmerkelijk genoeg de enige twee openbare (als in: niet-met-religieuze-signatuur) scholen in de hele omgeving. Die zijn niet in, kennelijk. Een van de drie hadden we in maart al bezocht, een deze vakantie. Wij durven aan beide onze kinderen wel toe te vertrouwen, ondanks de soms deplorabele Ofsted reports. Voor een deel zal het toch wel op de kwaliteit van onze home schooling aankomen.
Gelukkig hoeven we ze er geen 10 jaar naar toe te laten gaan, om er vervolgens achter te komen dat ze niet meer welkom zijn op universiteit x.
Vrijwel alle scholen zijn vol, vooral omdat wij voor twee kinderen tegelijk plaatsen nodig hebben. Ze noemde drie scholen die nog wel plaats hebben. Twee daarvan zijn opmerkelijk genoeg de enige twee openbare (als in: niet-met-religieuze-signatuur) scholen in de hele omgeving. Die zijn niet in, kennelijk. Een van de drie hadden we in maart al bezocht, een deze vakantie. Wij durven aan beide onze kinderen wel toe te vertrouwen, ondanks de soms deplorabele Ofsted reports. Voor een deel zal het toch wel op de kwaliteit van onze home schooling aankomen.
Gelukkig hoeven we ze er geen 10 jaar naar toe te laten gaan, om er vervolgens achter te komen dat ze niet meer welkom zijn op universiteit x.
proberen
Gijs staat in de gigantische Vicky Park Playground op een speeltoestel dat aan weerszijden hijsconstructies heeft om zand van de ene naar de andere kant te verplaatsen. Er staat een terughoudend Britje naast hem, dat ook wel een poging wil doen, maar Gijs zet zich in zijn volle breedte voor het emmertje.
Ik roep dat het wel aardig is om samen te doen met andere kinderen. Gijs kijkt woest naar mij. "Maar híj wil ze steeds leeggooien! En IK wil ze vol maken!"
"Misschien moet je daar even over praten?"
"Dat kan ik niet!"
"Gewoon proberen Gijs!"
Gijs kijkt me aan met zijn meest minachtende blik.
"Maar mama! Ik praat geeneens Engels... of... of BATHS!"
Ik roep dat het wel aardig is om samen te doen met andere kinderen. Gijs kijkt woest naar mij. "Maar híj wil ze steeds leeggooien! En IK wil ze vol maken!"
"Misschien moet je daar even over praten?"
"Dat kan ik niet!"
"Gewoon proberen Gijs!"
Gijs kijkt me aan met zijn meest minachtende blik.
"Maar mama! Ik praat geeneens Engels... of... of BATHS!"
dinsdag 11 mei 2010
lucy
Ik sta met Elise in de Waterstones. Ze heeft een hele toren ontdekt met 'Fairy' boekjes, het soort pockets dat ze in het Nederlands in een uur uitleest. De Engelstalige Fairies zijn nog net te moeilijk, iets teveel woorden en werkwoordsvormen die ze zal moeten opzoeken. Ze is nu gestart met de beginner-reader boeken en dat gaat best heel behoorlijk. Maar de Fairy-toren is aantrekkelijk.
"Mama? Hier staat 'Flora the Diamond Fairy'!"
"Hoe weet jij zo goed hoe je dat uitspreekt, 'diamond'?"
En daar zingt Elise dwars door de verder doodstille Waterstones keihard: "LUCY IN THE SKY-HY WITH DIAMONDDDDSSS..."
"Mama? Hier staat 'Flora the Diamond Fairy'!"
"Hoe weet jij zo goed hoe je dat uitspreekt, 'diamond'?"
En daar zingt Elise dwars door de verder doodstille Waterstones keihard: "LUCY IN THE SKY-HY WITH DIAMONDDDDSSS..."
maandag 10 mei 2010
drinking the waters
Bath is natuurlijk al vele eeuwen beroemd vanwege de kwaliteiten van het water. Het troebele lauwe plasje dat in glazen à 50p wordt verkocht bij de uitgang van de Pump Room heeft meer weg van enkele dagen oude uilenzeik, maar het leidingwater lijkt gewoon tamelijk normaal. Toch heb ik altijd na enkele dagen hier kurkdroge huid en haren. Dat is wel op te lossen met wat smeersels en spoelinkjes, en ik was ditmaal weer voorbereid.
Maar de drogigheid strekt zich uit tot de vaat, en dat is ernstiger. Letterlijk elk stuk glas of servies dat ik uit de kast of vaatwasser pak, heeft een poederig laagje waar de rillingen van over je rug lopen. De kinderen vragen het al als ik een slok Chardonnay neem: 'Heeft je wijn óók kalk, mama?'
Waarschijnlijk ligt het antwoord ergens tussen nauwkeurig afstellen van de verhoudingen zout, glansspoelmiddel en poeder, en het afwennen van mijn overgevoeligheid voor stroefdroog aardewerk.
Maar de drogigheid strekt zich uit tot de vaat, en dat is ernstiger. Letterlijk elk stuk glas of servies dat ik uit de kast of vaatwasser pak, heeft een poederig laagje waar de rillingen van over je rug lopen. De kinderen vragen het al als ik een slok Chardonnay neem: 'Heeft je wijn óók kalk, mama?'
Waarschijnlijk ligt het antwoord ergens tussen nauwkeurig afstellen van de verhoudingen zout, glansspoelmiddel en poeder, en het afwennen van mijn overgevoeligheid voor stroefdroog aardewerk.
aan de meet
Gijs heeft een meetlint gekregen - een oprolbare, van wel drie meter, met voeten, inches en centimeters. Gisteren in de Pizza Express deed hij niets anders dan meten. De tafel, de dikte van het blad, de breedte van de stoel, de hoogte van de lambrizering, de pepermolen, de servetten, de suikerzakjes en het kleine pizzarollertje dat bij de volwassen pizza's kwam: alles werd nauwkeurig vastgesteld. Het leidde tot hilariteit en vertedering bij de tafels rondom ons.
Bovendien is het een uitstekend rekengerei. Hij kan inmiddels alles vinden onder en boven de honderd, getallenlijnen komen niet mooier dan dit knalgele oprolexemplaar. Ook maakt hij sommen van het type 42+5 en 114+3 ermee. Hij weet al dat het een tape measure heet, en tenslotte heeft het ding ook nog zowel een belt clip als een polsbandje.
En dat allemaal voor 89p. Met dank aan Homebase. Je vraagt je af waarom je eigenlijk nog normaal speelgoed voor je kinderen zou kopen.
Bovendien is het een uitstekend rekengerei. Hij kan inmiddels alles vinden onder en boven de honderd, getallenlijnen komen niet mooier dan dit knalgele oprolexemplaar. Ook maakt hij sommen van het type 42+5 en 114+3 ermee. Hij weet al dat het een tape measure heet, en tenslotte heeft het ding ook nog zowel een belt clip als een polsbandje.
En dat allemaal voor 89p. Met dank aan Homebase. Je vraagt je af waarom je eigenlijk nog normaal speelgoed voor je kinderen zou kopen.
zondag 9 mei 2010
nu: verbeterd
Het huis aan Pulteney Mews is nog zoals vorige keer. De meeste dingen onveranderd. De tafel wiebelt, de balkonnetjes kraken, de keuken is nog lelijk. Ergens in de afgelopen twee jaar is er een immense verbetering opgetreden. De badkamers hebben niet langer een spuuglelijke groene vloerbedekking. Er ligt nu zeil, even lelijk maar wel een stuk hygiënischer.
woensdag 5 mei 2010
local
We hebben gasten. Een handvol Italianen en een Brit. De kinderen zijn uit logeren, maar onze kleinste Italiaanse gast is anderhalf. Ze babbelt de hele avond in dreumes-kreten tegen haar papa en mama en soms tegen andere leden van het gezelschap. Ook onze gatto mag op veel aandacht rekenen.
Als ze naar huis gaan, trekt ze haar jasje aan, stapt monter op de poes af en zwaait: "Ou-doe."
Als ze naar huis gaan, trekt ze haar jasje aan, stapt monter op de poes af en zwaait: "Ou-doe."
een beer naast de Dommel
Fietsend over het pad naast de Dommel zien we ineens een beer tussen het hoge gras aan de overkant. Een fractie van een seconde later heeft de beer *ppoingggg* een pijl in zijn onbehaarde berenkont.
Bij nadere inspectie blijken er overal beestdoelen te staan, hangen en zwemmen. Het TU-terrein is veranderd in een soort Tijdelijke Jachtvelden, met reuzenvissen, polystyrene herten met en zonder gewei en die ene nepbeer dus. Hier en daar hangt een rood-wit lint, en overal wandelen groepjes schutters met hun pijlen en handbogen tussen de verbaasde eenden door.
"Jullie kunnen veilig verder fietsen hoor!" roept een van hen ons na.
Dat mag ik hopen. Zelfs Elise op haar kleine rode fietsje ziet er niet uit als een etalage-konijn, dat scheelt.
Bij nadere inspectie blijken er overal beestdoelen te staan, hangen en zwemmen. Het TU-terrein is veranderd in een soort Tijdelijke Jachtvelden, met reuzenvissen, polystyrene herten met en zonder gewei en die ene nepbeer dus. Hier en daar hangt een rood-wit lint, en overal wandelen groepjes schutters met hun pijlen en handbogen tussen de verbaasde eenden door.
"Jullie kunnen veilig verder fietsen hoor!" roept een van hen ons na.
Dat mag ik hopen. Zelfs Elise op haar kleine rode fietsje ziet er niet uit als een etalage-konijn, dat scheelt.
woensdag 28 april 2010
praatpaal
Ik gooi een euro in een parkeermeter.
Als ik op het groene knopje druk voor een kaartje, begint het ding luid te praten. "WIST U...," toetert het geval over de lege kade waar ik sta, "...DAT UW AUTO IN 5 SECONDEN IS OPENGEBROKEN???"
Ja, natuurlijk wist ik dat. Nogal wiedes, een ruit inslaan kost circa 7 frames, da's nog geen halve seconde (als je 25p opneemt). Maar ik sta daar met mijn camera, statief en een berg audiorommel, dus ik zou graag hebben dat het apparaat dat alleen bonnetjes moet uitspugen, nu zijn waffel houdt. Maar nee, het gaat door: "HAAL ALLES VAN WAARDE UIT UW AUTOOOO." schalt het over het water. Geirriteerde ganzen aan de overzijde: alwéér een Mens Dat Een Parkeerbonnetje Trekt?!
Als ik allang weer naar mijn auto loop om mijn spullen te pakken, gaat de praatpaal nog even verder, met een betoog vol goedbedoelde adviezen. Op +10dB.
Als ik op het groene knopje druk voor een kaartje, begint het ding luid te praten. "WIST U...," toetert het geval over de lege kade waar ik sta, "...DAT UW AUTO IN 5 SECONDEN IS OPENGEBROKEN???"
Ja, natuurlijk wist ik dat. Nogal wiedes, een ruit inslaan kost circa 7 frames, da's nog geen halve seconde (als je 25p opneemt). Maar ik sta daar met mijn camera, statief en een berg audiorommel, dus ik zou graag hebben dat het apparaat dat alleen bonnetjes moet uitspugen, nu zijn waffel houdt. Maar nee, het gaat door: "HAAL ALLES VAN WAARDE UIT UW AUTOOOO." schalt het over het water. Geirriteerde ganzen aan de overzijde: alwéér een Mens Dat Een Parkeerbonnetje Trekt?!
Als ik allang weer naar mijn auto loop om mijn spullen te pakken, gaat de praatpaal nog even verder, met een betoog vol goedbedoelde adviezen. Op +10dB.
die ene stad
Gijs en ik lezen een verhaal over Gauguin. Hoe hij vertrekt, zonder zijn gezin, naar Tahiti, en hoe hij tot de conclusie komt dat het de mooiste plek ter wereld is, en dat hij dat aan zijn vriend Degas schrijft.
"Wat vind jíj de mooiste plek ter wereld?" vraag ik aan Gijs.
Ik verwacht een antwoord van het type 'ons huis', 'Eindhoven' of desnoods 'Nederland'.
Gijs denkt even en zegt:
"Die stad met de Eiffeltoren."
En dan te bedenken dat Gijs Parijs alleen heeft gezien vanuit een Boeing 737.
"Wat vind jíj de mooiste plek ter wereld?" vraag ik aan Gijs.
Ik verwacht een antwoord van het type 'ons huis', 'Eindhoven' of desnoods 'Nederland'.
Gijs denkt even en zegt:
"Die stad met de Eiffeltoren."
En dan te bedenken dat Gijs Parijs alleen heeft gezien vanuit een Boeing 737.
vrijdag 23 april 2010
vooruit denken
Elise komt bij me staan in de keuken en zegt nadenkend: "Mama?"
"Ja?"
"Kunnen we een hele doos van die nieuwe zeep die beneden in de wc staat, kopen?"
"Eh, ik denk het wel. Waarom?"
"Dan kunnen we die meenemen naar Engeland. Die zeep heeft oma ook altijd en dan kan ik de hele tijd aan oma denken."
Dettol handzeep met vanillegeur, 't is maar dat u het weet.
"Ja?"
"Kunnen we een hele doos van die nieuwe zeep die beneden in de wc staat, kopen?"
"Eh, ik denk het wel. Waarom?"
"Dan kunnen we die meenemen naar Engeland. Die zeep heeft oma ook altijd en dan kan ik de hele tijd aan oma denken."
Dettol handzeep met vanillegeur, 't is maar dat u het weet.
woensdag 21 april 2010
Verregend Koninkrijk
...Elises verspreking (volgens mij weet ze best dat het 'Verenigd' is), ik vind hem té goed.
zondag 18 april 2010
scheldkanonnade
In navolging van het tafereel in het bad onlangs hoor ik nu beneden wat halfslachtig-halflachend gemopper. En daarna Gijs die roept 'Dahag, kakkerlak!' en de deur dichtdoet om naar boven te lopen. Daardoor hoor ik net niet wat Elise terugroept, maar het is iets als 'Dahag, poepchinees!'
Poepchinees?! Dat is toch hartstikke seventies om dat te zeggen? Van wie hébben ze dat?
Poepchinees?! Dat is toch hartstikke seventies om dat te zeggen? Van wie hébben ze dat?
zaterdag 17 april 2010
op kamp
Gisteren vertrok-ie, slaapzak op de rug, beveroverhemd aan ("dat is een beverblóes mama"), beversjaal om ("beverdás!"). Helemaal stuiterig, waarschijnlijk net zoals zijn groepsgenootjes.
Halverwege de middag kwam-ie weer thuis. Speelde wat met Elise en zijn nieuwe skates. Meldde dat hij even naar boven ging.
Een uurtje later ging ik maar eens poolshoogte nemen. Bij binnenkomst in zijn kamer vond ik eerst dit:
Want zo'n slaapzak en -matje, dat kwak je natuurlijk het makkelijkst pal ín de ingang van je kamer.
Daarna zag ik dit:
Halverwege de middag kwam-ie weer thuis. Speelde wat met Elise en zijn nieuwe skates. Meldde dat hij even naar boven ging.
Een uurtje later ging ik maar eens poolshoogte nemen. Bij binnenkomst in zijn kamer vond ik eerst dit:
Want zo'n slaapzak en -matje, dat kwak je natuurlijk het makkelijkst pal ín de ingang van je kamer.
Daarna zag ik dit:
Rozemarijn vroor dood,
...althans, zo ziet het er wel uit.
Daarom reed ik vandaag een klein doosje vol familielid, ook Rozemarijn genaamd, de tuin binnen. Samen met de nichtjes Melisse, Salvia en Mentha Piperita en het bijna-anticonceptivum Estragon mogen ze het kruidenbed weer vol maken. Daar kwam al de lavas in volle glorie uit de grond gestuiterd, en ook de bieslook en de oregano doen hun best. De thijm lijkt tevreden met de vrieskoude winter en is het juist beter gaan doen, zowel de nederige gewone thijm als de opschepperige citroenthijm zien er goed uit.
Ik ben wel benieuwd of het lukt om de kwetsbare dragonplantjes heel te houden, tussen de wilde aardbeien (die zijn zó onvoorzichtig) en de woekerende oregano (die omarmt zo verstikkend), maar het is de moeite van het proberen waard. Verse dragon is zover ik weet bijna alleen maar bij de Hanos verkrijgbaar en die is politiek even not done.
Daarom reed ik vandaag een klein doosje vol familielid, ook Rozemarijn genaamd, de tuin binnen. Samen met de nichtjes Melisse, Salvia en Mentha Piperita en het bijna-anticonceptivum Estragon mogen ze het kruidenbed weer vol maken. Daar kwam al de lavas in volle glorie uit de grond gestuiterd, en ook de bieslook en de oregano doen hun best. De thijm lijkt tevreden met de vrieskoude winter en is het juist beter gaan doen, zowel de nederige gewone thijm als de opschepperige citroenthijm zien er goed uit.
Ik ben wel benieuwd of het lukt om de kwetsbare dragonplantjes heel te houden, tussen de wilde aardbeien (die zijn zó onvoorzichtig) en de woekerende oregano (die omarmt zo verstikkend), maar het is de moeite van het proberen waard. Verse dragon is zover ik weet bijna alleen maar bij de Hanos verkrijgbaar en die is politiek even not done.
vrijdag 16 april 2010
het BPM orakel
Ik lees voortaan nooit meer 'bruto per maand' - dat hoeft ook niet als je geen maandsalaris meer hebt. Ik lees voortaan: 'blood pressure measurement'. Gisterenochtend mocht ik na 24 uur piepjes, pufjes en hijgjes het veeleisende 8x10 kastje weer achterlaten bij de assistente van de huisarts. Het kastje bleek redelijk gemakkelijk in de omgang, alleen hoogst ontevreden over elke vorm van vervoer. Metingen in de auto of op de fiets moesten steevast opnieuw. Dan kun je nou eenmaal niet je arm even laten hangen zolang het manchet nog niet gereed is met meten. Rijden tussen het zware vrachtverkeer op de Hurk is daar zeer ongeschikt voor. Voor het overige was het een kwestie van domweg uitzitten.
Vanochtend overhandigde de huisarts me een rapport van vier kantjes. Het orakel had gesproken. Het had geconstateerd dat ik eigenlijk een heel nette bloeddruk heb, keurig binnen de normaalheidsgrenzen, met een brave 15%-dip gedurende de nacht en slechts één meetfout. En één torenhoge piek, en die was courtesy ING, die gisterenochtend doodleuk het volledige saldo van mijn zakelijke rekening vijf minuten lang van de radar haalden. Ik dacht op zijn minst dat ik voor 15k geskimd was, en hing al in de wacht bij de voice-response-juf om mijn beklag te doen, toen het uit de lucht gegrepen getalletje van 808 euro weer veranderde in mijn eigenlijke saldo. Direct daarop zakte mijn bloeddruk weer naar 120/85. Dank u ING.
Alleen die hartslag hè.
De internist zei een paar jaar geleden: "U hebt nou eenmaal een snel hart. Niets aan doen. Het werkt prima."
"Het lijkt wel of je twee hartslagen hebt," zei de huisarts, "één snelle en één langzame."
Tuurlijk. Ik stelde mezelf onmiddellijk voor als een of andere wappie character uit Alien Nation, waar alle verder tamelijk antropomorfe aliens twee harten hebben. Ik drink ook graag karnemelk tenslotte. Heeft dan niet iederéén een hartslag voor the fast lane en een voor het kalme werk?
Behandelen was alleen nodig als ik er last van had. Nou, liever niet dan, dank u. Want aan een betablokker zit je de rest van je leven vast met een beetje pech.
Dus ik zit weer thuis, en kijk naar mijn mooie rapport. Het voelt als een klein overwinninkje op het kastje.
Vanochtend overhandigde de huisarts me een rapport van vier kantjes. Het orakel had gesproken. Het had geconstateerd dat ik eigenlijk een heel nette bloeddruk heb, keurig binnen de normaalheidsgrenzen, met een brave 15%-dip gedurende de nacht en slechts één meetfout. En één torenhoge piek, en die was courtesy ING, die gisterenochtend doodleuk het volledige saldo van mijn zakelijke rekening vijf minuten lang van de radar haalden. Ik dacht op zijn minst dat ik voor 15k geskimd was, en hing al in de wacht bij de voice-response-juf om mijn beklag te doen, toen het uit de lucht gegrepen getalletje van 808 euro weer veranderde in mijn eigenlijke saldo. Direct daarop zakte mijn bloeddruk weer naar 120/85. Dank u ING.
Alleen die hartslag hè.
De internist zei een paar jaar geleden: "U hebt nou eenmaal een snel hart. Niets aan doen. Het werkt prima."
"Het lijkt wel of je twee hartslagen hebt," zei de huisarts, "één snelle en één langzame."
Tuurlijk. Ik stelde mezelf onmiddellijk voor als een of andere wappie character uit Alien Nation, waar alle verder tamelijk antropomorfe aliens twee harten hebben. Ik drink ook graag karnemelk tenslotte. Heeft dan niet iederéén een hartslag voor the fast lane en een voor het kalme werk?
Behandelen was alleen nodig als ik er last van had. Nou, liever niet dan, dank u. Want aan een betablokker zit je de rest van je leven vast met een beetje pech.
Dus ik zit weer thuis, en kijk naar mijn mooie rapport. Het voelt als een klein overwinninkje op het kastje.
woensdag 14 april 2010
PIEPPP-brrrrrrrrrrrrrrrrrrrr-pfffffffffffsj
En dan ga je dus naar de huisarts voor dat meetkastje.
Kastje omgedaan, manchet om.
Test 1.
PIEPP-brrrrrrr-pfffffffsj.
ERROR 3.
"Hm." zei de huisarts, en rommelde wat aan het manchet.
Test 2.
PIEPP-brrrrrrr-pfffffffsj.
ERROR 1.
"Momentje." zei de huisarts, en rende naar boven.
Bij terugkomst meldde hij: "Het apparaat is niet tevreden over je polsslag."
Whoehahahaha! Kastje van 10x8 cm 'is niet tevreden over mijn polsslag'?!
Huisarts maakte ter plaatse een ECG (jawel, dat KAN dus allemaal, gaaf zeg). Er rolde een geruststellend strookje papier uit de printer met een heel bekend patroon erop. Guess what? Mijn hart doet het.
"Hm." zei de huisarts weer. "Gewoon regelmatig. Beetje snel, maar gewoon regelmatig."
Kastje weer omgedaan.
Test 3.
PIEPP-brrrrrrr-pfffffffsj.
Kastje tevreden.
Nu elk kwartier, en vannacht elk half uur. PIEPP-brrrrrrr-pfffffffsj.
Kastje omgedaan, manchet om.
Test 1.
PIEPP-brrrrrrr-pfffffffsj.
ERROR 3.
"Hm." zei de huisarts, en rommelde wat aan het manchet.
Test 2.
PIEPP-brrrrrrr-pfffffffsj.
ERROR 1.
"Momentje." zei de huisarts, en rende naar boven.
Bij terugkomst meldde hij: "Het apparaat is niet tevreden over je polsslag."
Whoehahahaha! Kastje van 10x8 cm 'is niet tevreden over mijn polsslag'?!
Huisarts maakte ter plaatse een ECG (jawel, dat KAN dus allemaal, gaaf zeg). Er rolde een geruststellend strookje papier uit de printer met een heel bekend patroon erop. Guess what? Mijn hart doet het.
"Hm." zei de huisarts weer. "Gewoon regelmatig. Beetje snel, maar gewoon regelmatig."
Kastje weer omgedaan.
Test 3.
PIEPP-brrrrrrr-pfffffffsj.
Kastje tevreden.
Nu elk kwartier, en vannacht elk half uur. PIEPP-brrrrrrr-pfffffffsj.
Abonneren op:
Posts (Atom)